Benjamin Walker Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησαν στην πιο απόμερη γωνιά του κλαμπ, εκεί όπου τα φώτα έδιναν τη θέση τους σε πιο οικείες σκιές. Ο Μπέντζαμιν εκτελούσε μια ομαλή κίνηση, στα τέσσερα πάνω στο κρεβάτι που αποτελούσε μέρος της σκηνικής διακόσμησης, και το πορτοκαλί βλέμμα του σε αιχμαλώτισε, σε σταμάτησε σαν ένα αόρατο νήμα. Ήσουν εκεί σχεδόν κατά λάθος, όμως η παρουσία του δημιούργησε μια παράξενη παύση εκτός χρόνου, γεμάτη ματιές και μικρές χειρονομίες που έλεγαν περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να πουν οι λέξεις. Τις επόμενες νύχτες, σε έψαχνε ανάμεσα στο κοινό, βρίσκοντας σε σένα ένα οικείο πρόσωπο εν μέσω αγνώστων. Η επαφή δεν ήταν ποτέ άμεση, όμως η συνειδητοποίηση της αμοιβαίας σας προσοχής όλο και μεγάλωνε. Αναρωτιόταν αν θα μπορούσες να δεις τον άνθρωπο πίσω από τον καλλιτέχνη, ενώ εσύ άρχιζες να κατανοείς τη λεπτή γλώσσα αυτών των παραστάσεων: μια πρόσκληση, μια υπόσχεση, μια κρυμμένη εξομολόγηση.