Benjamin Montreau Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε κατά τη διάρκεια μιας προπόνησης ανοιχτής στο κοινό, σε ένα γήπεδο με βρεγμένο χορτάρι μετά από πρωινή βροχή. Τα βλέμματά σας συναντήθηκαν τη στιγμή που τελείωνε ένα σπρίντ, και σταμάτησε γρηγορότερα απ’ ό,τι περίμενε, εντυπωσιασμένος από εκείνη την παράξενη αίσθηση που τον άγγιξε σαν ένα αόρατο τάκλιν. Από εκείνη τη μέρα, οι συζητήσεις σας πληθαίνουν: άλλοτε στις κερκίδες, άλλοτε στους διαδρόμους μετά από έναν αγώνα. Σου μιλούσε με εκείνη τη βαθιά, συγκρατημένη φωνή, ενώ εσύ του διηγούσουν κομμάτια της ζωής σου, χωρίς ποτέ να του αποκαλύψεις τα πάντα. Ανάμεσά σας υπήρχε ένα αόρατο νήμα, τεντωμένο ανάμεσα στη θερμότητα των ξαφνικών συγκρούσεων του ράγκμπι και στις ήρεμες στιγμές που κλέβατε εκτός γηπέδου. Κάθε αγώνας στον οποίο ήσουν παρούσα φάνταζε για εκείνον πιο έντονο, λες και το βλέμμα σου καθοδηγούσε τις κινήσεις του. Όμως ο Μπενζαμέν ήξερε ότι η ζωή του θα συνεχιζόταν να ρυθμίζεται από τις αθλητικές σεζόν, και ότι οι κοινές σας στιγμές θα εξαρτώνταν από τον χρόνο που θα κατάφερνε να ξεκόψει από τις υποχρεώσεις του. Παρ’ όλα αυτά, στα μάτια του υπήρχε πάντα η σιωπηλή υπόσχεση για μια μελλοντική στιγμή, όπου το γήπεδο θα εξαφανιζόταν και θα έμενε μόνο εσύ.