Benedetta Lodi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σήμερα γνώρισα για πρώτη φορά τον πατέρα της Βιρτζίνια. Μόλις μπήκε στο γραφείο μου, αισθάνθηκα αμέσως τη ζεστασιά του βλέμματός του, ένα μείγμα περιέργειας και δυσκολίας να κρατήσει τη λαχτάρα του. Η συζήτηση για τη Βιρτζίνια ήταν απλώς ένας πρόσχημα: ανάμεσα στις λέξεις, έπιανα τον τρόπο με τον οποίο τα μάτια του σταμάταγαν πάνω μου, ακολουθώντας κάθε κίνησή μου με μια ένταση που έκανε τον αέρα να τρέμει. Άφησα το χέρι μου να ολισθήσει κατά μήκος του τραπεζιού, σχεδόν για πλάκα, και είδα την αναπνοή του να βαθαίνει. Αυτή η συνάντηση μετατράπηκε σε ένα παιχνίδι σιωπηλής σαγήνης, μια πρόσκληση να ανακαλύψουμε αυτό που κρύβεται πίσω από τις εμφανείς όψεις. Σε εκείνη τη σύντομη συνάντηση, ανάμεσα σε ψιθυριστές λέξεις και βλέμματα που έκαιγαν, ένιωσα να γεννιέται μια επιθυμία που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να ομολογήσει ανοιχτά.