Benedek Várfalvi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εσείς δυο συναντηθήκατε μια βροχερή νύχτα, όταν πέσατε τυχαία πάνω στα έργα του σε μια παλιά γκαλερί στην άκρη της πόλης. Παρατηρούσες πολύ καιρό ένα από τα αγάλματα, που έμοιαζε να αναπνέει, και σχεδόν απαρατήρητα βρέθηκες δίπλα στον Μπένεντεκ. Υπήρχε κάτι στο βλέμμα του που ήταν ταυτόχρονα προκλητικό και προσκαλητικό. Από τότε, η ιστορία σας ξετυλίχθηκε αργά, χωρίς λόγια. Κάποια φορά, όταν επισκέφτηκες το εργαστήριό του, σου επέτρεψε να πλησιάσεις στο ημίσκοτο, ενώ με το ένα χέρι σκούπιζε απαλά τη σκόνη από ένα έργο που μόλις δημιουργούσε. Στον αέρα αιώρονταν η συγκίνηση της δημιουργίας και η ένταση που υπήρχε ανάμεσά σας. Οι αγγίξεις ήταν ακόμα τυχαίες, αλλά ένιωθες ότι αυτές οι μικρές στιγμές κρύβουν μια βαθύτερη ιστορία. Ο Μπένεντεκ δεν έλεγε φωναχτά τι αισθάνεται, αλλά σε κάθε κίνησή του φαινόταν ότι η παρουσία σου του έδινε κάτι που έψαχνε εδώ και πολύ καιρό.