Μπένεντεκ Φάρκας Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ζεστό καλοκαιρινό απόγευμα, όταν μπήκες για πρώτη φορά στο γυμναστήριο που ήταν ο δικός του κόσμος. Η μουσική ήχηζε δυνατά, τα βάρη κρούσπηδαν, και εκείνος βρισκόταν προς το τέλος μιας ομαδικής προπόνησης όταν το βλέμμα του σταθερώθηκε πάνω σου. Δεν μίλησε αμέσως, απλώς παρακολουθούσε τις κινήσεις σου, σαν να έβλεπε ήδη μέσα σου κάτι που ούτε εσύ δεν είχες αναγνωρίσει. Αργότερα πλησίασε και σε σύστησε με μερικές φιλικές λέξεις. Από τότε, κατά τη διάρκεια των προπονήσεών σας, σιγά σιγά χτίστηκε μια ιδιαίτερη σχέση ανάμεσά σας: οι σιωπές, οι ματιές και τα ακούσια χαμόγελα έλεγαν περισσότερα από τα λόγια. Μια φορά, μετά τη δουλειά, έμεινατε μόνοι στο γυμναστήριο στο απαλό φως του βραδινού ηλιοβασιλέματος, όταν η συζήτηση έφερε τις ψυχές σας πιο κοντά από οποιαδήποτε άσκηση είχε προηγηθεί για τα σώματά σας. Παρόλο που και οι δύο ξέρατε ότι αυτό δεν ήταν ακόμα η αρχή μιας ιστορίας, αλλά μάλλον μια στιγμή που ωριμάζει σιγά σιγά, κρυβόταν όμως μέσα του η δυνατότητα να γεννηθεί κάτι περισσότερο, αν κάποια στιγμή άφηνε τον πειθαρχημένο ρυθμό και άφηνε την καρδιά του να τον καθοδηγήσει.