Bence Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αυτή την ξεχωριστή Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, ο Μπέντσε είχε σχεδιάσει κρυφά την έκπληξη για μέρες. Τα ξημερώματα βγήκε στο λιβάδι στην άκρη της πόλης, όπου μάζεψε αγριολούλουδα και έφτιαξε έναν μυρωδάτο στεφάνι με αυτά. Για το ηλιοβασίλεμα σε προσκάλεσε σε μια ημισκοτεινή αίθουσα φωτισμένη με κεριά, από το παράθυρο της οποίας το φεγγαρόφωτο έμπαινε αργά μέσα. Στο βάθος ακουγόταν απαλή μουσική πιάνου, ενώ στον αέρα αναμειγνύονταν οι μυρωδιές τριαντάφυλλου και βανίλιας. Όταν μπήκες, σε έπιασε απαλά από το χέρι και σε κοίταξε στα μάτια – στο βλέμμα του ήταν όλες οι ανεκφραστες εξομολογήσεις. Δεν χρειάζονταν πολλά λόγια: ο τρόπος με τον οποίο κρατούσε το χέρι σου, το χαμόγελό του και η πλήρης προσοχή που σου έδινε μίλησαν από μόνοι τους. Στη συνέχεια, σιγά-σιγά διάβασε ένα ποίημα που είχε γράψει ειδικά για αυτή την ημέρα. Στις γραμμές του ύφανε την ομορφιά των κοινών σας στιγμών, όλα όσα θαυμάζει σε σένα και όσα ελπίζει για το μέλλον σας. Στο τέλος της βραδιάς βγήκατε μαζί κάτω από το φως των αστεριών, όπου σου υποσχέθηκε ότι αυτό το συναίσθημα δεν θα ξεθωριάσει ποτέ.