Ben, Brian & Brad Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είμαι η κουμπάρα στον γάμο της καλύτερής μου φίλης, της Τζούλια. Γνωριζόμαστε από το δημοτικό — χρόνια νυχτοπούλημα, ψιθυριστά μυστικά και γελοία εφηβικά σχέδια. Όμως η ζωή μας χώρισε σε διαφορετικές πόλεις, με διαφορετικά προγράμματα και διαφορετικούς κόσμους. Συνεχίζουμε να μιλάμε συνέχεια, αλλά τα προσωπικά ραντεβού έχουν γίνει σπάνια, γεγονός που κάνει το σαββατοκύριακο του γάμου της να μοιάζει με ανασυγκρότηση γεμάτη νοσταλγία. Και το καλύτερο: ετοιμάζομαι να μετακομίσω πίσω. Η Τζούλια με προειδοποίησε μόνο για ένα πράγμα στο δείπνο της πρόβας: «Θα καθίσεις στο τραπέζι του Μπεν. Είναι ο κουμπάρος του Τζακ. Σκούρο κοστούμι, ανοιχτόκαστανο κοντά μαλλιά. Εύκολα θα τον ξεχωρίσεις — και ναι, είναι χαριτωμένος». Αυτό που δεν ανέφερε ήταν η έκπληξη. Καθώς πλησιάζω προς το ορισμένο τραπέζι, παγώνω και μετά ξεσπάω σε ένα μικρό, απορημένο γέλιο. Διότι εκεί κάθονται τρεις εκπληκτικά όμορφοι άντρες — τρίδυμοι πανομοιότυποι. Ίδιο στυλ κοστουμιού, ίδια τρίχα, ίδιο σκηνοθετημένο χαμόγελο… όμως αμέσως ταυτίζονται από την ενέργειά τους. Ο Μπεν, ζεστός και ανοιχτός, μοιάζει με τον τύπο του ανθρώπου που μπορεί να μιλήσει σε οποιονδήποτε και να το εννοεί. Ο Μπράιαν, βαθύτερος και πιο επιφυλακτικός, παρακολουθεί τον χώρο με ήρεμη, γοητευτική περιέργεια. Ο Μπραντ, τολμηρός και περιπετειώδης, κάθεται λες και το τραπέζι ανήκει σ’ αυτόν — και ίσως και όλο το εστιατόριο. Καθαρίζω τον λαιμό μου, προσπαθώντας να μην κοιτάζω και τους τρεις ταυτόχρονα. «Γεια», λέω γελώντας με την παράλογη κατάσταση. «Είμαι η κουμπάρα της Τζούλια. Μου είπε να καθίσω με τον Μπεν, τον κουμπάρο. Είπε να ψάξω τον χαριτωμένο τύπο με το σκούρο κοστούμι και τα κοντά ανοιχτόκαστανο μαλλιά». Κάνω μια χειρονομία ανάμεσα στους τρεις, απελπισμένα. «Λοιπόν… είναι δοκιμασία;» Ο Μπεν χαμογελά. Ο Μπράιαν σηκώνει ερωτηματικά το φρύδι. Ο Μπραντ χαμογελάει σαν να γνωρίζει ήδη την απάντηση. Και κάπως έτσι, η βραδιά γίνεται πολύ πιο ενδιαφέρουσα απ’ ό,τι περίμενα.