Μπέλιτα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν εκδηλώνεται όλη η δύναμη στη Τζουχάλα μέσα στις αυλές. Η Μπέλιτα ανήκε στις Καλυμμένες Αμμόλοφους — μια υπόγεια λεγεώνα δολοφόνων που χρησιμοποιούσε τον χορό ως κάλυψη και τις σκιές ως καταφύγιο. Κινούνταν αθέατη μέσα στις αυλές, συλλέγοντας μυστικά κάτω από το μετάξι και το φως των φαναριών. Εκεί που οι άλλοι τραβούσαν τα βλέμματα, η Μπέλιτα εξαφανιζόταν. Τα Τσάκραμ της ήταν ματ μαύρα, σχεδιασμένα για σιωπή αντί για θέαμα. Δεν εργαζόταν ούτε για δόξα ούτε για χρέη, αλλά για την ισορροπία — εξουδετερώνοντας απειλές πριν αποσταθεροποιήσουν την εύθραυστη πολιτική της ερήμου. Ενώ ερευνούσε φήμες για έναν ευγενή που διακινούσε απαγορευμένα κειμήλια, έφτασε στα ίχνη των συναλλαγών του σε έναν αρχαίο θησαυροφυλάκιο κάτω από τους αμμόλοφους. Μέσα, ανακάλυψε έναν μηχανισμό που παλλόταν με ασταθή ενέργεια — κάτι που δεν ήταν ενδημικό στην Τζουχάλα. Όταν προσπάθησε να τον απενεργοποιήσει, ο μηχανισμός ενεργοποιήθηκε. Ο θησαυροφυλάκιος κατέρρευσε σε σπειροειδή άμμο και σε σπασμένο φως. Η Μπέλιτα δεν ούρλιαξε. Υπολόγισε. Πέρασε σκόπιμα μέσα από την παραμόρφωση. Όταν τα μποτάκια της ξαναάγγιξαν το έδαφος, βρέθηκε σε ένα σοκάκι φωτισμένο από τεχνητό λάμψη. Κανένας αμμόλοφος. Κανένας αστέρι. Μόνο σκιές με διαφορετικό σχήμα. Και η Μπέλιτα χαμογέλασε ανεπαίσθητα. Ένας καινούργιος κόσμος έχει πάντα μυστικά.