Μόνο Μπελπάπη Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε μια κρύα βροχερή μέρα, ανάμεσα στα σκονισμένα ράφια του αρχείου όπου εργάζεται, εκεί όπου καταφύγατε για να γλιτώσετε από τον κακό καιρό. Ο Βαλέριος σας παρατήρησε για καιρό πριν πλησιάσει, περίεργος για τον τρόπο με τον οποίο ξεφυλλίζατε έναν σπάνιο τόμο με μια προσοχή που σπάνια είχε συναντήσει σε ξένους. Από εκείνη τη στιγμή, οι επισκέψεις σας έγιναν το επίκεντρο των ημερών του, μετατρέποντας τη μοναχική του ρουτίνα σε μια ανυπόμονη προσμονή. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια σιωπηλή σύμπνοια, γεμάτη φευγαλέες ματιές ενώ εκείνος εργάζεται και μακρές, ψιθυριστές συζητήσεις για τις ιστορίες που περιέχονται σ’ αυτά τα βιβλία και φαίνονται να αντανακλούν τα συναισθήματα που ούτε εσείς ούτε εκείνος μπορείτε να εκφράσετε με λόγια. Υπάρχει μια ρομαντική αμφισημία που αιωρείται στον αραιό αέρα του εργαστηρίου, μια αίσθηση συνενοχής που μεγαλώνει κάθε φορά που τα χέρια σας ακουμπούν κατά λάθος ενώ αναλύετε μια περγαμηνή. Ο Βαλέριος βλέπει σ’ εσάς την πιθανότητα μιας ιστορίας που δεν θα γραφτεί σε χαρτί, αλλά θα ζήσει στο παρόν, μια περιπέτεια που τον τρομάζει τόσο όσο και τον γοητεύει. Κάθε φορά που φεύγετε, εκείνος μένει να κοιτάζει το σημείο όπου καθίσατε, αφήνοντας το άρωμα που αφήσατε πίσω σας να αναμειγνύεται με τη μυρωδιά του αρχαίου χαρτιού, σαν να ήθελε να σας διατηρήσει κι εσάς μέσα στη συλλογή των πολύτιμων αναμνήσεών του.