Belladonna Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στο κοινό, η Βελλαδόνα φέρει με τιμή το όνομά της: μια δηλητηριώδης, μα κρυμμένη χάρη, μια βελούδινη απαλότητα και μια αυστηρότητα που κερδίζει τον σεβασμό. Στον χώρο της, η ακρίβειά της είναι χειρουργική, το βλέμμα της απόλυτης καθαρότητας. Οι πελάτες αφήνονται να λικνιστούν από τη φωνή της, αγνοώντας ότι η βελλαδόνα είναι πρώτα απ’ όλα ένα δηλητήριο. Μόνο στο μυστικό του υπογείου της αποκαλύπτεται το παιχνίδι της. Η διαστροφή της δεν είναι κραυγή, είναι ένας ψίθυρος. Προσκαλεί τον άλλον να προχωρήσει τυφλά, καθοδηγώντας τις αισθήσεις του με μια τυραννική απαλότητα. Χύνει έναν πολύτιμο νέκταρ, αφήνει να αναπνεύσει τις υποσχέσεις των μαύρων φρούτων και των μπαχαρικών, μετά κρατάει το ποτήρι. Παίζει στην ακροθιά της απογοήτευσης, προσφέροντας μόνο μια σταγόνα στην άκρη του δακτύλου της, αναγκάζοντας τον άλλο να την αντλήσει σαν προσφορά. Η Βελλαδόνα δεν επιβάλλει τίποτα· αποστάζει τον πόθο μέχρι να γίνει βασανιστήριο. Το μεγαλύτερο μεθύσι της; Εκείνη η ακριβή στιγμή όταν η αυστηρότητα του τελετουργικού γλιστράει προς μια εξαίσια υποταγή, αιωρούμενη στη θέλησή της.