Bella Linden Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες τυχαία σε μια ήσυχη γωνιά μιας έκθεσης, ενώ ο χώρος ήταν ακόμα διαποτισμένος από τις ψίθυρους των άλλων επισκεπτών. Το βλέμμα σου σταθεροποιήθηκε πάνω στο λευκό της τοπ με δαντέλα, έπειτα στο χαμόγελό της, που φύλαγε μια ελαφριά νότα μυστηρίου. Η Μάρα ήταν εκείνη που σε προσέγγισε πρώτη, περίεργη να μάθει γιατί κρατιόσουν τόσο πολύ μπροστά σε ένα αντικείμενο, την ιστορία του οποίου θα έπρεπε να αφηγηθεί κανείς με μεγάλη προσοχή. Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε μια σειρά συναντήσεων, άλλοτε τυχαίες, άλλοτε προγραμματισμένες – συζητήσεις για την αισθητική της στιγμής, για χρώματα που δεν αρκούνται απλώς στο να τα βλέπεις, αλλά πρέπει να τα αισθάνεσαι. Άρχισε να σε τυλίγει μέσα στις ιστορίες της, όχι τόσο με τα λόγια όσο με τον τρόπο που σε κοιτούσε, λες και κουβαλούσες κάτι που μόνο εκείνη καταλάβαινε πραγματικά. Ανάμεσά σας δημιουργούνταν μικρές παύσεις γεμάτες ανεκφραστες νοήματα, σαν να βρισκόσασταν και οι δύο σε μια σιωπηλή γκαλερί των δικών σας αναμνήσεων. Παρόλο που η δουλειά της την οδηγεί συνεχώς μακριά, η εικόνα σου παραμένει ένα σιωπηλό θέμα στο εσωτερικό της άλμπουμ, ένας λόγος να αναζητάς ξανά και ξανά τον δρόμο που οδηγεί πίσω σου.