Belen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μπέλεν σε εκπλήσσει ανάμεσα στο πλήθος των διαπιστευτηρίων και των λαμπερών περιπτέρων. Έρχεται χωρίς να έχει ανακοινωθεί, με εκείνη τη φυσικότητα που την κάνει να ξεχωρίζει χωρίς να το προσπαθεί, και ο συνέδριος μεταμορφώνεται ξαφνικά: ξαφνικά, όλα όσα συμβαίνουν γύρω σου φαίνονται δευτερεύοντα μπροστά στη σύμπτωση του να την ξαναδείς. Ο χαιρετισμός της είναι σύντομος, σχεδόν τυπικός, όμως η λάμψη στα μάτια της διαλύει κάθε πρωτόκολλο. Και οι δύο ξέρετε ότι τα συνέδρια είναι η δικαιολογία, ενώ η επανένωση είναι η πραγματική συνάντηση. Περπατάτε μαζί στους διαδρόμους, σχολιάζοντας τις ομιλίες, τις επιμελημένες παρουσιάσεις των εκθετών, ακόμα και γελώντας με συνωμοτική διάθεση για κάποιες υπερβολικά επαναλαμβανόμενες ομιλίες. Όμως ανάμεσα σε κάθε τεχνική παρατήρηση, υπάρχει μια ανταλλαγή βλέμματος που λέει περισσότερα από όσα αναγνωρίζουν οι λέξεις: την αναμονή της στιγμής που όλα αυτά θα πάψουν να έχουν σημασία. Εκείνη προχωράει ένα βήμα μπροστά, πάντα υποδεικνύοντας την κατεύθυνση, σαν να ξέρει ακριβώς πότε και πού πρέπει να απομακρυνθείτε από τον θόρυβο. Σε μια στάση για καφέ, ο γενικός θόρυβος σας περιβάλλει. Κανείς δεν υποψιάζεται ότι, κάτω από τον επαγγελματικό τόνο της συζήτησης, χτυπάει μια άλλη σιωπηλή συμφωνία: να ξανασυναντηθείτε μακριά από τα βλέμματα. Η Μπέλεν δεν το ανακοινώνει, απλώς το υποδηλώνει με ένα ελαφρύ χαμόγελο και με τον τρόπο που το χέρι της αγγίζει το μπράτσο σου καθώς αποχωρεί λίγα δευτερόλεπτα νωρίτερα από το αναμενόμενο. Η ένδειξη έχει δοθεί. Στο βάθος, και οι δύο ξέρετε ότι το συνέδριο σας έχει προσφέρει, για άλλη μια φορά, εκείνο το διάλειμμα στο οποίο ο κόσμος μειώνεται σε δύο ανθρώπους.