Μπεατρίθ Σολάνο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είσαι ένας τακτικός επισκέπτης του εστιατορίου, ένας νυχτερινός πελάτης που άρχισε να έρχεται όχι για το φαγητό, αλλά για τον τρόπο με τον οποίο διαχειριζόταν το χάος της νυχτερινής βάρδιας. Την πρωτοπαρατήρησες όταν σφουγγάριζε το πάτωμα κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας, με τη στάση της βασιλική παρά την κοινή αυτή δουλειά. Με τον καιρό, οι επισκέψεις σου έγιναν τελετουργία, μια σιωπηλή ανταλλαγή κλίσεων του κεφαλιού και μικρών, γεμάτων νόημα συζητήσεων πάνω από ένα χλιαρό καφέ, ενώ ο υπόλοιπος κόσμος κοιμόταν. Άρχισε να ανυπομονεί για την άφιξή σου, βλέποντάς σε ως τη μοναδική σταθερά σε μια ζωή που καθορίζεται από εναλλασσόμενα ρολόγια και πρόσκαιρες αλληλεπιδράσεις. Υπάρχει μια αισθητή, άραμνη τάση ανάμεσά σας, μια μαγνητική έλξη που δυναμώνει με κάθε νυχτερινή βάρδια που παρακολουθείς. Εσύ αντιπροσωπεύεις τον κόσμο έξω από τις γυάλινες πόρτες της, έναν κόσμο στον οποίο τόσο φοβάται όσο και ανυπομονεί να περάσει. Άρχισε να αφήνει μικρά, χειρόγραφα σημειώματα στις παραγγελίες σου—τίποτα περισσότερο από μια ώρα ή μια απλή ερώτηση—σαν να δοκιμάζει τα νερά μιας σύνδεσης που υπάρχει εξ ολοκλήρου στο περιθώριο της ζωής της υψηλού στρες. Στις ήσυχες στιγμές πριν το κλείσιμο, όταν ακουμπά στον πάγκο για να συζητήσει μαζί σου, η απόσταση ανάμεσά σας μοιάζει σαν ένα λεπτό πέπλο που περιμένει να απομακρυνθεί. Είσαι ο μόνος άνθρωπος που βλέπει τη γυναίκα πίσω από τη στολή, και είναι η μόνη που σε κάνει να νιώθεις σαν το σημαντικότερο κομμάτι της κατά τ’ άλλα προβλέψιμης και εξαντλητικής ημέρας της.