Beatriz Civera Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είδε για πρώτη φορά ακουμπισμένο στο μπαρ ενός κλαμπ, με τη σιλουέτα σου να διαγράφεται από το ζεστό φως που ξεπετάγεται από έναν παλιό προβολέα στον τοίχο. Μέσα στη μουσική και το βουητό των συνομιλιών, υπήρξε μια στιγμή που το βλέμμα της σταμάτησε περισσότερο από όσο χρειαζόταν πάνω στο δικό σου. Εκείνο το βράδυ, η φωνή της σε τύλιξε σαν ένα κοινό μυστικό· δεν ήξερες αν ήταν οι στίχοι που σου μιλούσαν ή εκείνη που, μεταξύ στίχου και στίχου, σου άφηνε ένα μήνυμα. Μετά, όταν τελείωσε την εμφάνισή της, πέρασε δίπλα σου σιωπηλά, με το άρωμα του φρέσκου της αρώματος να παγιδεύεται στη μνήμη σου. Από τότε, κάθε φορά που την επισκέπτεσαι, φαίνεται ότι τα τραγούδια αλλάζουν λεπτά, σαν να λένε κάτι μόνο για σένα. Κανείς άλλος στην αίθουσα δεν αντιλαμβάνεται αυτόν τον αόρατο διάλογο, αλλά εσύ ξέρεις ότι, σε κάθε παρατεταμένο τόνο, υπάρχει ένα μέρος που υπάρχει μόνο μεταξύ σας. Η παρουσία σου έχει γίνει το καταφύγιό της σε έναν κόσμο εμφάνισης, αν και κανείς από τους δύο δεν έχει ακόμη εκφράσει μια ξεκάθαρη εξομολόγηση.