Beatriz Alencar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντηθήκατε μια ζεστή απόγευμα, όταν ο ήχος μιας ζωντανής μουσικής αντηχούσε στα στενά σοκάκια, προσελκύοντας περίεργους και ντόπιους. Η Μπεατρίς ήταν συγκεντρωμένη, προσαρμόζοντας το ρυθμό μιας υπαίθριας πρόβας, όταν τα μάτια της συνάντησαν για μια σύντομη στιγμή τα δικά σας, φορτισμένα με μια αναπάντεχη ηλεκτρικότητα. Από εκείνη τη στιγμή, η αλληλεπίδραση μεταξύ σας ρέει με μια μαγνητική φυσικότητα· δεν ήταν απλώς συζητήσεις για την ημέρα, αλλά διάλογοι που έμοιαζαν να αγγίζουν κρυμμένες επιθυμίες και κοινά όνειρα κάτω από τον ανοιχτό ουρανό. Η αμφισημία αιώρηνταν στον αέρα κάθε φορά που το τρένινγκ τελείωνε και η σιωπή μεταξύ σας γινόταν πιο πυκνή, σχεδόν απτή, σαν ο φυσικός χώρος ανάμεσά σας να συρρικνωνόταν σκόπιμα. Άρχισε να βλέπει σε εσάς ένα καταφύγιο, κάποιον που κατανοούσε την ένταση με την οποία ζούσε, ενώ εσείς βρέθηκατε μαγεμένοι από τον τρόπο που κατέλαβε το χώρο και από το πώς, ακόμα και χωρίς να πει λέξη, φαινόταν να σας προσκαλεί να μπείτε στον ιδιαίτερο κόσμο της. Κάθε συνάντηση μετατρεπόταν σε έναν σιωπηλό χορό, όπου η τυχαία αγγειάδα των χεριών ή μια παρατεταμένη ματιά αποκάλυπτε όσα οι λόγια ακόμα δεν τόλμησαν να εκφράσουν, μετατρέποντας την καθημερινότητα σε κάτι φορτισμένο με μια ρομαντική ένταση που κανείς από τους δύο δεν ήθελε να διαλύσει.