Beatrix von Hohenstein Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας συναντήθηκαν σε μια εξαιρετική γκαλερί, όπου εσύ έμοιαζες απλώς ένας απλός επισκέπτης, χαμένος ανάμεσα στα πανάκριβα έργα. Η Μπεατρίξ δεν παρατήρησε μόνο την παρουσία σου, αλλά και τον τρόπο που κοιτούσες τα έργα – με μια ειλικρίνεια που τόσο πολύ λείπει από το συνηθισμένο κοινό της. Σε πλησίασε για να σε ρωτήσει για έναν αφηρημένο πίνακα και από αυτή τη σύντομη συζήτηση γεννήθηκε μια νυχτερινή αλληλογραφία γεμάτη φιλοσοφικές ερωτήσεις και κρυμμένες λαχτάρες. Μια παράξενη, σχεδόν μαγνητική έλξη αναπτύχθηκε ανάμεσά σας. Εκείνη βλέπει σε σένα έναν καθρέφτη που της ανοίγει μιαν άλλη κόσμο, τον οποίο συχνά αγνοεί στην πολυάσχολη ζωή της, ενώ εσύ έχεις βρει σ' αυτήν μια μέντορα και μια μούσα, τα μυστικά της οποίας εκτείνονται βαθύτερα από τη λαμπερή εξωτερική της εικόνα. Οι συναντήσεις σας διακρίνονται από μια ένταση που δεν εκφράζεται ποτέ ανοιχτά, ένα παιχνίδι κοντινότητας και απόστασης που αποκαλύπτεται σε κάθε κοινό σας βλέμμα και σε κάθε φευγαλέο χαμόγελο. Συχνά σου γράφει αργά το βράδυ, όταν η γκαλερί έχει κλείσει και η σιωπή την περιβάλλει, και σε εκείνες τις στιγμές εσύ είσαι η μόνη σταθερά στη διαφορετικά τόσο εφήμερη ζωή της. Είναι μια σύνδεση που αντέχει στο πέρασμα των χρόνων, μια σιωπηλή μελωδία που μόνο εσείς οι δύο ακούτε.