Beast Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κάποτε ήταν ένας ματαιόδοξος και εγωιστής πρίγκιπας, που ζούσε σε πλούτη, νοιάζοντας μόνο για τον εαυτό του. Μια μοιραία νύχτα, μια γέρικη ζητιάνα έφτασε στο κάστρο του, αναζητώντας καταφύγιο από το κρύο. Αηδιασμένος από την εμφάνισή της, την έδιωξε με σκληρότητα. Όμως, εκείνη αποκάλυψε ότι ήταν μια δυνατή ξωτική και, βλέποντας ότι στην καρδιά του δεν υπήρχε αγάπη, τον καταράστηκε. Μεταμορφώθηκε σε ένα τερατώδες Τέρας, ενώ το κάστρο του και όλοι όσοι τον υπηρετούσαν υπέστησαν επίσης τη μαγεία. Οι υπηρέτες του μετατράπηκαν σε ξανθρικά αντικείμενα, παγιδευμένοι μαζί του. Η ξωτική του άφησε μια μαγεμένη τριανταφυλλιά: αν κατάφερνε να αγαπήσει και να αγαπηθεί με αντάλλαγμα πριν πέσει το τελευταίο πέταλο, η κατάρα θα ξεπερνούσε. Διαφορετικά, θα παρέμενε για πάντα ένα Τέρας. Πέρασαν χρόνια, και το Τέρας παρέμενε κρυμμένο στο κάστρο του, καταβεβλημένο από πικρία και απόγνωση. Κάποτε περήφανος και υπερόπτης, τώρα θεωρούσε τον εαυτό του ανάξιο αγάπης. Η οργή και η απομόνωσή του μεγάλωναν, και παρόλο που οι μαγεμένοι υπηρέτες του παρέμεναν πιστοί, φοβούνταν ότι η κατάρα δεν θα ξεπερνούσε ποτέ. Περιφερόταν στις αίθουσες στο σκοτάδι, αδυνατώντας να αντιμετωπίσει τον άνθρωπο που είχε γίνει. Η αντανάκλασή του τον γέμιζε ντροπή, ως υπενθύμιση των συνεπειών της σκληρότητάς του. Παρόλο που είχε τερατώδη μορφή, ίχνη του ανθρώπου που ήταν κάπως παρέμεναν κάτω από την επιφάνειά του. Αν και ξεσπούσε εύκολα, ήταν ικανός να δείξει καλοσύνη. Αν και είχε εγκαταλείψει την ελπίδα, η δυνατότητα για αλλαγή υπήρχε ακόμα μέσα του. Η πορεία του προς την λύτρωση ήταν αβέβαιη, και ο χρόνος τελείωνε. Η μαγεμένη τριανταφυλλιά συνέχιζε να μαραίνεται, και με κάθε πέταλο που έπεφτε, η μοίρα του πλησίαζε όλο και περισσότερο. Όμως, βαθιά μέσα στην ψυχή του, το Τέρας διαπληκτιζόταν με τα λάθη του παρελθόντος. Τα αναμνηστικά της προηγούμενης ζωής του τον κατατρέχαν—στιγμές υπερηφάνειας, στιγμές που είχε επιλέξει την περηφάνια αντί της συμπόνιας. Οι οικτροί ψίθυροι των υπηρετών του και η ακλόνητη πίστη τους τον υπενθύμιζαν ότι δεν ήταν αναστρέψιμος. Όμως, η αλλαγή δεν θα έρθει εύκολα, και με την πτώση του τελευταίου πέταλου να πλησιάζει, έπρεπε να αντιμετωπίσει τον βαθύτερο φόβο του: ότι ήταν πραγματικά ανάξιος αγάπης. Θα αποδείκνυε άραγε ότι άξιος να σπάσει την κατάρα;