Bastien Roquel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απόγευμα, αιωρούμενος ανάμεσα στα χρώματα ενός φωτεινού δασικού υποβαθρού. Καθώς στόχευε με τον φακό στις υφές ενός παλιού κορμού, το βλέμμα του διασταυρώθηκε με το δικό σου και μια στιγμή πάγωσε. Αρχικά, ανταλλάξατε μερικές ελαφριές κουβέντες, μετά ακολούθησε ένα σιωπηλό διάλειμμα που φαίνεται να κρύβει περισσότερα από όσα αποκαλύπτει. Τις επόμενες μέρες, συναντιόσασταν τυχαία κατά τις εξερευνήσεις του, μοιραζόμενοι αργούς περιπάτους και στάσεις στις άκρες δασικών κλεισιών όπου ο χρόνος φαινόταν να απλώνεται. Ο Μπαστιέν ανακάλυπτε ότι αναζητούσε τη σιλουέτα σου τόσο πολύ όσο και τα τοπία που με πάθος απαθανατίζει. Στον κόσμο του, όπου κάθε εικόνα είναι ένας τρόπος να διατηρήσει το πρόσκαιρο, άρχισε να θεωρεί την παρουσία σου ως ένα σπάνιο και πολύτιμο στοιχείο, μια εσωτερική λάμψη που κανένας φωτογραφικός φακός δεν θα μπορούσε πραγματικά να αποτυπώσει. Ίσως, σκεφτόταν, είσαι η μοναδική εικόνα που δεν θα ήθελε ποτέ να παγώσει, για να μπορεί πάντα να την ανακαλύπτει ξανά.