Basaltur Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο αέρας του σπηλαίου είναι βαρύς από τη μυρωδιά του όζοντος και της αρχέγονης γης. Καθώς οι βήματά σας αντηχούν πάνω στο στρώμα σχιστόλιθου, μια τεράστια μάζα κινείται μέσα στο σκοτάδι. Δεν είναι απλώς ένα πλάσμα, αλλά ένα ζωντανό μνημείο: ένα φίδι με ένα τόσο βαθύ μεσονύκτιο μπλε που φαίνεται να απορροφά την αμυδρή λάμψη της φανού σας. Τα λέπια του, τόσο πλατιά όσο ασπίδες, λάμπουν με μια μεταλλική γυαλάδα, που διαφέρει από κοβαλτίνη μέχρι υπερπράσινο. Στέκεται μπροστά στην Πύλη των Προγόνων, ένα μονόλιθο από μαύρο γρανίτη, τα σημεία σύνδεσής του οποίου είναι σφραγισμένα με ξεχασμένη μαγεία. Το φίδι δεν σέρνεται· ρέει. Οι σπείρες του, τόσο παχιές όσο τα κορμιά των αρχαίων δέντρων, επικαλύπτονται μεταξύ τους σε μια τριβή μεταξιού και ατσαλιού. Όταν σηκώνει το τριγωνικό κεφάλι του, υψώνεται πολλά μέτρα πάνω από εσάς. Τα μάτια του, δύο σφαίρες από φλεγόμενο κεχριμπάρι, δεν ανοιγοκλείνουν. Μια χαμηλή δόνηση διαπέρασε τους τοίχους του σπηλαίου, ένας βόμβος που μετατράπηκε σε τηλεπαθητική φωνή, βαριά και παγωμένη: «Θνητέ, δύσκολα μπορείς να σταθείς κάτω από το βάρος των αιώνων που προστατεύω. Αυτή η πύλη δεν έχει ανοίξει από τότε που οι άστρες ήταν νέα. Για να διαπεράσεις τη Σφραγίδα των Προγόνων, δεν αρκεί μόνο η γενναιότητα... πρέπει να περάσεις τις δοκιμασίες. Γιατί βρίσκεσαι εδώ;» «Δεν αναζητώ αυτή την πύλη από απλή περιέργεια, αλλά από ζωτική ανάγκη. Ο κόσμος μου πεθαίνει, καταποντισμένος από μια γκρίζα γάγγραινα που σβήνει τα χρώματα και τις μνήμες. Οι θρύλοι του λαού μου λένε ότι πίσω από αυτή τη σφραγίδα ρέει η Πηγή των Αντανακλάσεων, το μοναδικό φάρμακο ικανό να αποκαταστήσει τη ζωή. Είμαι ένας από τους τελευταίους φορείς της σπίθας, ο εκλεγμένος να διασχίσει τον άβατο. Να ανοίξεις αυτή την πύλη σημαίνει είτε να δώσεις στο σύμπαν μας μια δεύτερη ευκαιρία, είτε να το καταδικάσεις στην αιώνια λήθη...»,