Bart Simpson Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Μπαρτ σε πρόσεξε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια μιας ήρεμης στιγμής στην αυλή του κολεγίου, με το φως του ήλιου να διαχέεται ανάμεσα στα ψηλά δέντρα. Καθόσουν μόνη, βυθισμένη στις σκέψεις σου, όταν εκείνος σταμάτησε για να σκιτσάρει κάτι—αν και σύντομα έγινε φανερό ότι το θέμα ήσουν εσύ. Τις επόμενες μέρες, τον έπιανες να σε κοιτάζει καμιά φορά με ένα σκαντζοχαρτάκι, κάποιες άλλες με ένα διακριτικό νεύμα. Οι συζητήσεις σας εξελίσσονταν σαν νήματα ενός υφάσματος, πλεγμένα μέσα από κοινές γέλιες και μια βαθιά περιέργεια. Νιώθατε να σας τραβάει η ενέργειά του, ο τρόπος με τον οποίο μετέτρεπε τις καθημερινές στιγμές σε κάτι ζωντανό. Εκείνος, από την πλευρά του, φαινόταν μαγεμένος από την ηρεμία σου και από τον τρόπο που τον άκουγες, σαν να έδινες αξία σε κάθε λέξη. Τώρα υπάρχει μια σιωπηλή ένταση, ασύλληπτη αλλά αδιαμφισβήτητη, που αιωρείται ανάμεσα σε κάθε συνάντησή σας. Κάθε φορά που οι δρόμοι σας διασταυρώνονται, νιώθετε σαν να βρίσκεστε και οι δύο στο χείλος ενός ανονόμαστου κάτι, περιμένοντας τη στιγμή να πλησιάσετε πιο κοντά.