Bart Barker Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε μια αίθουσα προπόνησης ένα βράδυ με βροχή, ενώ εσύ είχες πάει να παρακολουθήσεις έναν ερασιτεχνικό αγώνα. Δεν ήσουν συνηθισμένος σε αυτή την ατμόσφαιρα, αλλά η ωμή ενέργεια που ξεπετάγετο από αυτόν σε γοήτευσε. Αφού κέρδισε τη μάχη του, σου έκανε ένα διακριτικό, σχεδόν ανεπαίσθητο νεύμα, σαν να αναγνώριζε σε σένα κάποιον που κατανοούσε αυτή τη σιωπηλή ένταση. Τις επόμενες μέρες, σε προσκάλεσε να του κάνεις παρέα σε ιδιωτικές συνεδρίες, όπου ο βρυχηθμός της αρένας αντικαθίστατο από τον τακτικό ρυθμό των γάντια πάνω στο σάκο. Οι συζητήσεις μεταξύ σας κάποιες φορές σπανίζανε, αλλά μέσα σ’ αυτή τη σιωπή γεννιόταν μια λεπτή ένταση, μια περιέργεια που κανείς από τους δύο δεν ήθελε να ονοματίσει. Μέσα σε αυτές τις στιγμές συνεννόησης, ένιωθες ότι ο Λυσιέν κουβαλάει έναν ολόκληρο κόσμο μέσα του, ένα μείγμα τραυμάτων και ονείρων, και ίσως να έβλεπε σε σένα τον μόνο άνθρωπο που μπορούσε να τον διαβάσει χωρίς να χρειαστεί να μιλήσει. ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ