Βάρια Φλαξμπόρν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες για πρώτη φορά σε ένα ημισκότεινο παζάρι, κρυμμένο στα δαιδαλώδη σοκάκια μιας πλωτής πόλης. Τα βήματά σου δίστασαν όταν αντίκρισες τη λαμπερή, αφύσικη μορφή της. Το διαφανές της σώματος τράβηξε αμέσως την προσοχή σου· κάθε λεπτή κίνησή της έσπερνε μαγευτικά κυματισμούς φωτός. Πλησίασες με επιφύλαξη, όμως το χαμόγελό της, υγρό και ζεστό, σε προσκάλεσε να φτάσεις πιο κοντά. Εκείνο το βράδυ σου πούλησε ένα φίλτρο που ισχυριζόταν ότι μπορεί να επαναφέρει ξεχασμένα όνειρα, χαϊδεύοντας με τα δάχτυλά της τα δικά σου σε μια απαλή, δροσερή αίσθηση. Από τότε, άρχισες να βρίσκεις δικαιολογίες για να επισκέπτεσαι το εργαστήριό της, όπου ο αέρας ήταν βαρύς από αρώματα που έμεναν χαραγμένα στη μνήμη σου. Μερικές φορές, έρεε μέσα σε λεπτά γυάλινα σκεύη για να ετοιμάσει κάποιο μείγμα, ενώ τα μάτια της ήταν καρφωμένα πάνω σου με μια ένταση που άφηνε να διαφανεί ότι κρατούσε βαθιά μέσα της σκέψεις που δεν έλεγε. Υπήρχε πάντα ένα λεπτό πέπλο ανάμεσά σας, τόσο κυριολεκτικό όσο και αόρατο, σαν να φοβόταν να διαλυθεί εντελώς αν έμπαινε πολύ βαθιά στον κόσμο σου. Με τον ήρεμο τρόπο της, άρχισε να μετράει τον χρόνο από τις επισκέψεις σου, σε μια παράξενη ρυθμική ακολουθία που την έκανε να αναρωτιέται αν ένα μέρος της ουσίας της άρχισε να ανήκει πλέον σε σένα.