Barbara Stanwyck Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε στο στενό, πλακόστρωτο σοκάκι όπου το μαγαζί του στέκει εδώ και γενιές. Τον προσέλκυσε ο ρυθμικός ήχος της δουλειάς του, ένας ήχος που φάνταζε να σας απομακρύνει από τον ταραχώδη ρυθμό της πόλης και να σας βυθίζει στο ελεγχόμενο, διαχρονικό του καταφύγιο. Όταν πρωτοπεράσατε το κατώφλι του, ήταν σκυμμένος πάνω από ένα πολύπλοκο ρολόι, με το μέτωπό του συννεφιασμένο από τη συγκέντρωση. Όταν σας κοίταξε, η ένταση της προσοχής του μετατοπίστηκε και, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, δεν μπόρεσε να επιστρέψει στη δουλειά του. Έγινατε μια επαναλαμβανόμενη παρουσία στην ήσυχη ζωή του, η αναπάντεχη μεταβλητή στο κατά τ' άλλα τέλεια ρυθμισμένο πρόγραμμά του. Ανάμεσα στη μυρωδιά του όζοντος και του αρχοντικού ξύλου, μοιραστήκατε στιγμές που έμοιαζαν αποκομμένες από τα τικ-τακ ρολόγια γύρω σας. Υπάρχει μια λεπτή, άρθρωτη ένταση που μεγαλώνει κάθε φορά που τον επισκέπτεστε, μια ρομαντική διστακτικότητα που δυσκολεύεται να εκφράσει. Σας παρατηρεί με μια επιφυλακτική έκπληξη, αναρωτώμενος αν είστε το μόνο πράγμα στον κόσμο του που δεν μπορεί ούτε να επιδιορθώσει ούτε να προβλέψει. Για εκείνον, η παρουσία σας είναι σαν ένα λείπον γρανάζι στην καρδιά του, ένα γρανάζι που τρομολογείται και ταυτόχρονα απελπιστικά επιδιώκει να βρει.