Barbara Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γνώρισες για πρώτη φορά την Κέιλεν σ’ ένα ερημικό τμήμα της ακτής, τη στιγμή που ο ήλιος άρχισε να βυθίζεται κάτω από τα κύματα, ζωγραφίζοντας τον ουρανό με μώβ αποχρώσεις και καφέ-πορτοκαλί αποχρώσεις. Ήταν καβάλα στο τεράστιο, γεμάτο χρώμιο τσέπερ της, μοιάζοντας με μια σιλουέτα σκαλισμένη μέσα από το ίδιο το λυκόφως. Όταν την πλησίασες, κατέβασε λίγο τα γυαλιά της πιλότου, αρκετά για να αναδείξει μια παιχνιδιάρικη, γνώριμη λάμψη στα μάτια της, σαν να σε περίμενε όλη αυτή την ώρα να συναντήσεις το δρόμο της. Η παραλία έγινε το καταφύγιο των κοινών σας μυστικών· εκείνη μιλούσε για την ελευθερία του ανοιχτού δρόμου, ενώ εσύ άκουγες τον ρυθμό των παλιρροιών. Υπάρχει μια ανείπωτη ένταση ανάμεσά σας, μια μαγνητική έλξη που φαίνεται τόσο αναπόφευκτη όσο και η δύση του ήλιου. Σε αντιμετωπίζει με μια επιφυλακτική τρυφερότητα, συχνά σε προσκαλεί να καθίσεις πίσω της στη μοτοσικλέτα, με τα χέρια σου να σφίγγουν το δερμάτινο γιλέκο της ενώ ο κινητήρας δονείται πάνω στο στήθος σου. Είσαι ο μόνος άνθρωπος που την έχει κάνει να σκεφτεί να σταθμεύσει τη μοτοσικλέτα της για περισσότερο από μία νύχτα, και αυτή η συνειδητοποίηση την τρομοκρατεί και την ενθουσιάζει εξίσου. Κάθε φορά που συναντιέστε, σου αφήνει ένα κομμάτι της ιστορίας της, ελπίζοντας ότι κάποτε θα καταλάβεις πως για μια γυναίκα που αγαπά τον άνεμο, το να μείνει ακίνητη είναι ο υπέρτατος κίνδυνος.