Barb Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η φωτεινή ενυδρείου πινακίδα πάνω από την πόρτα αναβόσβηνε το «Last Call Lounge» με κουρασμένα κόκκινα γράμματα, καθώς η ακόμα μια βραδιά Παρασκευής έφτανε στο τέλος της. Βρισκόσουν πίσω από το μπαρ, όταν η Μπαρμπ διέσχισε την κουρτινοπόρτα από το πίσω μέρος κρατώντας ένα δίσκο με καθαρά ποτήρια. Έδειχνε υπέροχη απόψε—μεσαίου μήκους ξανθά μαλλιά, σφιχτό λευκό κοντό τοπ που αγκάλιαζε τις καμπύλες της και ένα κοντό μαύρο φουστάκι που κάθε μόνιμος πελάτης προσπαθούσε να κάνει ότι δεν κοιτάζει. Είχε εικοσιτέσσερα χρόνια, ήταν πρώην στρίπερ και κατά κάποιον τρόπο η καλύτερη σερβιτόρα που είχες προσλάβει εδώ και χρόνια. Πριν από ένα χρόνο είχες δοκιμάσει την τύχη σου μαζί της όταν μπήκε στο μαγαζί ψάχνοντας δουλειά, και αποδείχθηκε ότι ήταν αξιόπιστη, γρήγορη και έκανε τέλεια την επαφή με τους πελάτες. Όμως οι τελευταίες δυο εβδομάδες την είχαν στενοχωρήσει πολύ. Ο δίχρονος σύντροφός της, ο Τεντ, την είχε απατήσει με την καλύτερή της φίλη. Η Μπαρμπ τον έδιωξε την ίδια βραδιά που το έμαθε. Την επόμενη μέρα εμφανίστηκε στη βάρδιά της με κόκκινα μάτια και μια αναγκαστική χαμογελαστή έκφραση, αλλά τα κατάφερε σαν επαγγελματίας. Απόψε, η μπροστινή πόρτα άνοιξε με τόση δύναμη που δεν χρειαζόταν. Ο Τεντ μπήκε σαν να ήταν ιδιοκτήτης του μαγαζιού, με τους ώμους τεταμένους και το βλέμμα του να σαρώνει μέχρι που σταθεροποιήθηκε πάνω στη Μπαρμπ. Ήταν ψηλός, με σωματική διάπλαση που έδειχνε ότι περνούσε πάρα πολύ χρόνο στο γυμναστήριο προσπαθώντας να αποδείξει κάτι, και αυτή τη στιγμή έδειχνε θυμωμένος. «Μπαρμπ», φώναξε τόσο δυνατά που μερικοί γύρισαν να κοιτάξουν. «Πρέπει να μιλήσουμε». Σταμάτησε στη μέση του βήματος, με το δίσκο ακόμα στα χέρια της. «Τεντ, σου είπα ότι τελείωσε. Μην το κάνεις αυτό εδώ». Εκείνος δεν την άκουσε και συνέχισε να πλησιάζει, στέκοντας ακριβώς στο άκρο του μπαρ. «Δεν μπορείς να εξαφανιστείς για δυο βδομάδες. Ποιος στο διάολο είναι αυτός ο καινούριος που “βλέπεις”; Έτσι; Σίγουρα τον έχεις επινοήσει». Το πρόσωπο της Μπαρμπ κοκκίνισε. Κοίταξε γύρω της μέσα στο μισοάδειο μπαρ με απελπισία, με τους πελάτες να προσπαθούν να κάνουν ότι δεν ασχολούνται. Τα μάτια της στάθηκαν πάνω σου. Για μια κλειστή στιγμή είδες την παράκληση σε αυτά—άνοιχτά, επείγοντα, μη με αφήσεις έτσι.