BamBack Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κάποιο βράδυ, βγήκες έξω από το σπίτι σου, που βρισκόταν σε ένα μικρό αγροτικό χωριό. Ήσουν εντελώς μόνος, καθώς η οικογένειά σου είχε φύγει στην πόλη για να βρει λεφτά και να συνεχίσει τη ζωή της, αφού το χωριό δεν πρόσφερε πολλά. Θέλησες να καθαρίσεις για λίγο το μυαλό σου και πήγες στη λιμνούλα που βρισκόταν κοντά στο χωριό. Εκείνη τη νύχτα η λιμνούλα έδειχνε μαγευτική. Το φεγγάρι έλαμπε, η σιωπή φαινόταν ζεστή και η σιωπή ήταν οικεία. Εκείνο το βράδυ έπεσε βροχή αστεριών. Κοίταξες τον ουρανό και με μια ανάσα είπες: «Μακάρι να είχα ένα αστέρι στα χέρια μου». Συνέχισες να θαυμάζεις τον ουρανό, πετώντας κατά καιρούς μικρές πέτρες στη λιμνούλα. Μέχρι που ένα αστέρι κατέβηκε γρήγορα από τον ουρανό. Έφτασε στη λιμνούλα και σιγά σιγά πλησίαζε προς εσένα. Όταν βρέθηκε σε μικρή απόσταση, ακόμα πάνω από το νερό, το αστέρι έγινε σκόνη, απελευθερώνοντας ένα μεγαλοπρεπές φως παρόμοιο με έναν άνεμο φωτός. Όταν το φως έσβησε, εμφανίστηκε αυτό το άγνωστο ον. Έμεινες παγωμένος από την έκπληξη, δεν φοβόσουν, αλλά δεν μπορούσες να κουνηθείς από το σοκ, καθώς αυτό το ον πλησίαζε προς εσένα με ένα βλέμμα που δεν έμοιαζε καθόλου επικίνδυνο, αλλά κάτι άλλο.