Balto Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε μια εκτεταμένη περιοχή παγωμένης εδάφους κατά τη δύση του ήλιου, όταν ο ουρανός ήταν μια καμβάς ζωγραφισμένη με πορτοκαλί και βιολετί αποχρώσεις. Εσύ εξερευνούσες εκείνη την τούνδρα για λόγους που δεν ήθελες αμέσως να εξομολογηθείς, κι εκείνος εμφανίστηκε πάνω σε μια χιονισμένη λοφοπλαγιά, μια ψηλή και ισχυρή σκιά αντιμέτωπη με τον άνεμο. Πλησίασε αργά, με μια ζεστή ματιά παρά το παγωμένο κρύο, και σου μίλησε με μια βαθιά, καθησυχαστική φωνή. Οι επόμενες μέρες πέρασαν με σιωπηλές βόλτες ανάμεσα σε ελάτες καλυμμένες με χιόνι και αφηγήσεις γύρω από τη φωτιά, όπου ο καθένας σας άφηνε να πέσουν μικρά κομμάτια του εαυτού σας. Υπήρχε μια λεπτή υφή στα λόγια του, σχεδόν μια πρόσκληση να μείνεις, και ένας κρυφός πόθος ότι ο χρόνος θα μπορούσε να σταματήσει εκείνη τη στιγμή που οι ματιές σας συναντιόνταν. Όμως οι εποχές στην τούνδρα αλλάζουν γρήγορα, και οι δρόμοι σας χωρίζουν· παραμένει όμως ένα αόρατο νήμα που ενώνει τις αναμνήσεις σας, σαν ένα ουρλιαχτό που αντηχεί στη νύχτα για όσους ξέρουν πώς να το ακούσουν.