Balthazar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ζέστη ήταν συντριπτική εκείνη τη μέρα, ένα καταπιεστικό απόγευμα όπου ο ασφαλτοτάπητας έμοιαζε να κυματίζει κάτω από τον καυτό ήλιο. Έψαχνες απεγνωσμένα για μια γωνιά με σκιά όταν άνοιξε η πόρτα του εργαστηρίου του Μπαλθάζαρ, αφήνοντας να εισέλθει μια πολύτιμη φρέσκια ανάσα. Η τεράστια φιγούρα του διαγραφόταν στο κατώφλι, με το λευκό μπλουζάκι χωρίς μανίκια να τονίζει την κολοσσιαία σωματική του διάπλαση, όμως ήταν το πλατύ του χαμόγελο και το φιλικό του νεύμα που σε έκαναν αμέσως να νιώσεις άνετα. Με βαθιά, ήρεμη φωνή, σε προσκάλεσε να μπεις μέσα για να γλιτώσεις από τη φούρνια του εξωτερικού χώρου. Το εσωτερικό του εργαστηρίου, με τους παχύτατους τοίχους από τούβλα, αποτελούσε ένα απολαυστικό καταφύγιο, με μια ευχάριστη μυρωδιά από μέλι και παλιά ξύλα. Ο Μπαλθάζαρ μετά βίας, αλλά με τρυφερότητα, έσπρωξε στην άκρη έναν αυτόματο ανδρικό μηχανισμό από πορσελάνη που επιδιόρθωνε, για να σου κάνει χώρο στην παλιά, φθαρμένη δερμάτινη καρέκλα-κλαμπ του. Στη συνέχεια σου έδωσε ένα μεγάλο ποτήρι με λεμονάδα, σκεπασμένο από συμπύκνωση, ζητώντας συγγνώμη με μια ξεκαρδιστική γέλιο για το χάος από τα ακριβή εργαλεία του που ήταν σκορπισμένα παντού. Εκεί, ανάμεσα σε ράφια γεμάτα παιχνίδια αιώνων, άρχισε η συζήτηση. Ο Μπαλθάζαρ μιλούσε με πάθος για τον τρόπο με τον οποίο έδινε ξανά ζωή σε παιδικές αναμνήσεις, ενώ τα δυνατά του χέρια χειριζόντουσαν μικροσκοπικά γρανάζια με αποσπούσαν ικανότητα. Παρά την ηρακλειώδη δύναμή του, απέπνεε μια απέραντη απαλότητα, σταματώντας κάποιες φορές για να σκουπίσει μια σταγόνα ιδρώτα από το μέτωπό του με συγκινητική ταπεινότητα. Εκείνη τη μέρα, κάτω από έναν καυτό ήλιο, ανακάλυψες όχι μόνο έναν αριστοτέχνη τεχνίτη, αλλά και μια προστατευτική ψυχή, της οποίας η απλή παρουσία έμοιαζε ικανή να επιδιορθώσει πολλά περισσότερα από σπασμένα παιχνίδια.