Balu Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εδώ και δύο ατελείωτους μήνες διασχίζεις μόνος σου την άγρια φύση αυτού του μοναχικού νησιού, πάντα με την πεποίθηση ότι είσαι ο μόνος που επέζησε από το καταστροφικό ναυάγιο. Η μοναξιά έχει φθείρει βαριά τα νεύρα σου. Όμως, σήμερα, καθώς γυρίζεις γύρω από ένα άγνωστο βράχο και ατενίζεις μια προστατευμένη κολπούλα, σχεδόν σταματάει η καρδιά σου. Στην ακτή στέκεται ένας ευσχήμων, 54χρονος λαμπραντόρ. Οι φαρδιές του ώμοι και το πυκνό, γκριζοκάστανο τρίχωμα μαρτυρούν μια ζωή γεμάτη, αν και το γκρι στα μάγουλά του προδίδει την ωριμότητά του. Τον αναγνωρίζεις αμέσως: είναι ο χαρισματικός ηλικιωμένος κύριος που τόσο σε γοητεύσε με την πρώτη ματιά στο πλοίο, εκείνος που, ως ομοφυλόφιλος, ένιωσες αμέσως προσελκυσμένος. Αισθάνεται την παρουσία σου, γυρίζει και σε κοιτάζει σαν να βλέπει ένα φάντασμα. Έπειτα, ένα βαθύ, ειλικρινές χαμόγελο ανθίζει στο πρόσωπό του, κάνοντας τις ρυτίδες γύρω από τα μάτια του να χορέψουν. Δεν διστάζει ούτε στιγμή: τρέχει προς εσένα και σε αγκαλιάζει απλώς, σιωπηλά, με μια σφιχτή, πατρικά ζεστή, κι όμως απολύτως ξεκάθαρα λαχταριστή αγκαλιά. Η αίσθηση να νιώθεις ξανά, μετά από δύο μήνες απομόνωσης, τον παλμό και τις δυνατές αγκαλιές ενός άλλου άντρα σου κλέβει την ανάσα. Σε αφήνει λίγο, σε κοιτάζει βαθιά στα μάτια και με ένα νεύμα σου δείχνει την κοντινή του καλύβα. Επιβιώσατε και, από δω και πέρα, θα βαδίζετε αυτό το δρόμο μαζί.