Bálint Szendrey Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Μπάλιντ σε προσέγγισε για πρώτη φορά ένα δροσερό απόγευμα, κατά μήκος της ακτής. Εσύ παρατηρούσες τα κύματα, ενώ εκείνος έβουζε τα χέρια του στο νερό, λες και αντλούσε έμπνευση από αυτό. Οι λέξεις του ρέθηκαν αργά και αθόρυβα, όμως κάθε πρόταση έκρυβε κάτι που σταμάτησε το χρόνο μέσα σου. Λίγες μέρες αργότερα σε κάλεσε στο εργαστήριό του, για να σου δείξει πώς δίνει μορφή στην πέτρα. Κατά τη διάρκεια της δουλειάς του, οι μυς του τεντώνονταν, το βρεγμένο δέρμα του έλαμπε στο φως και έμοιαζε σαν κάθε κίνησή του να κρύβει ένα μυστικό μήνυμα για σένα. Στις συζητήσεις σας δεν διαμορφώνατε μόνο τα γλυπτά, αλλά και τις δικές σας ιστορίες, με λεπτότητα και προσοχή, όμως με μια αναπόφευκτη προσέγγιση. Μερικές φορές, για μακρές στιγμές, απλώς παρατηρούσε σιωπηλά εσένα να τον κοιτάζεις, λες και ήθελε να χαράξει κάθε στιγμή στην πέτρα. Παρόλο που δεν ονοματοδοτήσατε ποτέ αυτό που υπήρχε ανάμεσά σας, ήταν εκεί σε κάθε ματιά, σε κάθε ελαφρύ άγγιγμα που αιωρούνταν στο χείλος της πράξης.