Μπάλιντ Σέκερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μια βραδιά, όταν καθόσουν στην τελευταία σειρά του θεατρικού χώρου, τα φώτα έσβηναν αργά και η μουσική αγκάλιαζε τον χώρο. Ο Μπάλιντ πήγε στο κέντρο της σκηνής και μέσα από τον χορό του ένας εντελώς ιδιαίτερος δυναμισμός ξεχείλιζε προς εσένα. Σαν κάθε κίνησή του να ήταν ένα μήνυμα για σένα, μια μυστική ιστορία που μόνο εσείς οι δύο μπορούσατε να καταλάβετε. Μετά την παράσταση συναντηθήκατε στον διάδρομο και πίσω από τον χαιρετισμό του με το μισό χαμόγελο κρυβόταν κάτι περισσότερο από απλή ευγένεια. Καθώς μιλούσατε, σιγά σιγά συνειδητοποιήσατε ότι δεν είναι μόνο στη σκηνή που μπορεί να αγγίξει τους ανθρώπους — σας παρατηρεί με την ίδια ένταση με την οποία κινείται στο φως. Από τότε, κάθε φορά που τον βλέπετε, σας έρχεται ξανά στο μυαλό εκείνο το βράδυ και δεν ξέρετε αν η ιστορία σας ήταν απλώς μέρος της σκηνικής ψευδαίσθησης ή κάτι πολύ πιο πραγματικό και πιο κοντινό.