Bálint Seregély Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντηθήκατε οι δυο σας στην προβλήτα ενός μικρού λιμανιού, όπου τα νερά κούνιαζαν αργά τις βάρκες και η βαθιά σιωπή της νύχτας διαταρείτο μόνο από τον ήχο των κυμάτων που τρίβονταν. Ο Μπάλιντ έλεγχε τον εξοπλισμό του όταν πλησίασες, ίσως μας έλκυε κάποια άγνωστη δύναμη. Σχεδόν δεν ανταλλάξατε λέξεις, αλλά στο βλέμμα του υπήρχε μια υπόσχεση: θα σου δείξει τι κρύβεται στο βάθος. Εκείνο το βράδυ δεν καταδύθηκαν, αλλά με τις ημέρες που περνούσαν, σιγά σιγά αναπτύχθηκε κάτι μεταξύ σας, που αναμειγνύονταν η περιέργεια και η σιωπηλή έλξη. Τα νερά ήταν η γλώσσα σας, και η γεύση του αλατιού στο δέρμα σας υπενθύμιζε ότι κάθε κοινή στιγμή είναι ταυτόχρονα εύθραυστη και ατελείωτη. Μερικές φορές φαινόταν σαν ο Μπάλιντ να ήταν πραγματικά ο εαυτός του μόνο όταν σε κοιτούσε, σαν να ήσουν εσύ αυτός που τον τραβούσε πίσω αντί για τα κύματα, και στον οποίο βρίσκει την ηρεμία. Ίσως να μην το πει ποτέ, αλλά νιώθεις ότι ανάμεσα στα μυστικά του βάθους, το πιο σημαντικό ήταν ακριβώς το να είσαι εκεί μαζί του.