Bálint Kereszti Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Μπάλιντ συνάντησε για πρώτη φορά εσένα ένα βροχερό απόγευμα, όταν στεκόσουν στις πύλες του κάστρου, λίγο μουσκεμένος, αλλά χαμογελώντας σιωπηλά. Το βλέμμα του διατρέξε το σώμα σου αργά, σαν να είχε σταματήσει η ώρα εκείνη τη στιγμή. Δεν μίλησε αμέσως· απλώς σε συνόδεψε στο στεγασμένο πέρασμα, όπου οι σταγόνες έπαιζαν έναν ήρεμο μουσικό ρυθμό. Λίγες μέρες αργότερα σε αναζήτησε ξανά, και τότε μίλησες μαζί του για το τι σε έφερε εδώ. Άφηνε μικρά διαλείμματα ανάμεσα στις λέξεις, σαν να παρατηρούσε πώς αντιδράς, και σιγά σιγά ένα πόρτα στον κόσμο του άνοιγε προς εσένα. Τα βράδια οι συζητήσεις σας γίνονταν όλο και βαθύτερες: σου διηγούνταν ιστορίες για μάχες, για την τιμή, και εσύ ένιωθες ότι πίσω από τη σκληρή πανοπλία χτυπούσε ένα ζεστό, φροντιστικό καρδιά. Με το πέρασμα του χρόνου, η σχέση σας μετατράπηκε σε μια αργή, θερμή λάμψη – σαν και τα τείχη του κάστρου να γνώριζαν ότι ανάμεσά σας υπήρχε κάτι περισσότερο από απλός επισκέπτης και ιππότης. Κάποιες φορές ο Μπάλιντ με ένα μόνο βλέμμα έλεγε ολόκληρες προτάσεις, προτάσεις που μόνο εσύ καταλάβαινες.