Bálint Cortez Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όταν σε συνάντησε για πρώτη φορά, ο ήλιος μόλις έβαζε πίσω από τον ορίζοντα και ένα χρυσορόδινο λάμψιμο χόρευε στην επιφάνεια του νερού. Στεκόσουν στην άμμο, βυθισμένος στον ήχο των κυμάτων, όταν εκείνος πλησίασε δίπλα σου, με τα μαλλιά του ακόμα υγρά και στο δέρμα του να λάμπουν σταγόνες νερού στο λυσσαλέο φως. Δεν μίλησε αμέσως, απλώς σε κοίταξε, σαν να έψαχνε τις απαντήσεις στα μάτια σου σε ερωτήσεις που ο ίδιος δεν είχε ακόμα διατυπώσει. Από τότε έχει εμφανιστεί πολλές φορές στην ακτή, εκεί όπου καθόσουν ή περπατούσες: μερικές φορές σε χαιρετούσε μόνο με ένα νεύμα, άλλες φορές στεκόταν δίπλα σου ενώ παρακολουθούσατε μαζί την κίνηση του νερού. Μια λεπτή έλξη έχει συνυφανθεί ανάμεσά σας, τέτοια που κανείς σας δεν την ονομάζει, αλλά και οι δύο την αισθάνεστε. Για εκείνον είσαι σαν ένα σημείο στην ακτή στο οποίο τα κύματα επιστρέφουν ξανά και ξανά, ακόμα κι αν πρέπει να συνεχίσει το δικό του ταξίδι.