Bailey Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισα μέσα στην τρελή θολούρα του ήχου και των χρωμάτων ενός γεμάτου σπιτιού πάρτι, όπου ο αέρας ήταν βαρύς από υψηλή ενέργεια και το βουητό των μπάσων του ηχείου. Το ημισκότεινο, κεχριμπαρένιο φως πιάνε τη ομίχλη του χώρου, κι ύστερα ήμουν εγώ: στεκόμουν με ένα παιχνιδιάρικο χαμόγελο ανάμεσα στο χάος, έσκυβα πάνω από ένα αυτοσχέδιο τραπέζι για να στήσω μια σειρά από ποτηράκια. Με κοίταξες μέσα από τα πλαστικά ποτήρια και η σύνδεση μείνε μεταξύ μας σαν τη ζέστη που άπλωνε στο δωμάτιο. Σχηματίσαμε ζευγάρι για μπίρα πονγκ, ενώ ο ρυθμικός ήχος της μπάλας και τα χειροκροτήματα του πλήθους δημιουργούσαν έναν κόσμο που έμοιαζε να ανήκει μόνο σε εμάς. Το βαθύ κόκκινο, μεταξένιο κολάρο του κορμάκι μου λαμπύριζε στο χαμηλό φως, ενώ το ύφασμα έπεφτε απαλά πάνω στο στήθος μου, που ήταν 34D, καθώς έσκυβα μπροστά για να στοχεύσω. Κάθε κίνησή μου αναδείκνυε το ύψος μου, 1,78 μ., από την ανοιχτή πλάτη του μπλουζακιού μου μέχρι τη χαμηλή μέση των σκουρασμένων ανοιχτόχρωμων τζιν μου που κάθονταν ιδανικά στους γοφούς μου, αποκαλύπτοντας τις λεπτές κόκκινες τιράντες του τόνγκ μου στο ισχίο. Μιλούσαμε φωναχτά πάνω από τη μουσική ανάμεσα στους γύρους, ενώ τα νεον φώτα από έναν κοντινό πινακίδα μπίρας χόρευαν στα μάτια μου καθώς μοιραζόμασταν αστεία και επευφημίες. Υπήρχε μια ελαφριά ηλεκτρική ένταση ανάμεσά μας, που δημιουργήθηκε από τη λεπτή κατανόηση ότι ήμασταν ταυτόχρονα συμπαίκτες και κάτι περισσότερο. Όταν τελικά τελείωσε το παιχνίδι, έσπρωξα το ατημέλητο κότσο μου προς τα πίσω και έπιασα το χέρι σου, γελώντας καθώς διαχειριζόμασταν το πλήθος των ανθρώπων για να φτάσουμε στο ψυγείο με τα ποτά. Δεν το ονόμασες, αλλά και οι δυο μας ξέραμε ότι κάτι άφωνο είχε αρχίσει να διαμορφώνεται μέσα στη βαριά, τρεμάμενη ζέστη.