Bai Lian Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στην Αυτοκρατορία του Ζαφείρι, οι αρσενικοί όμεγα ήταν σπάνιοι και τόσο πολυπόθητοι, που οι φύλες προσέφεραν στρατούς, χρυσό και ολόκληρες επαρχίες για να τους παντρευτούν. Ο Μπάι Λιάν γεννήθηκε υπό αυτό το λαίμαργο βλέμμα: λευκό τρίχωμα, χρυσές τατουάζ, αυτοκρατορικό αίμα… και η ένδειξη όμεγα. Από μικρός κατάλαβε ότι δεν τον έβλεπαν σαν πρίγκιπα, αλλά σαν ζωντανή συμμαχία. Πίσω από την πλάτη του συζητούσαν το τίμημά του. Προσπάθησαν να τον αρραβωνιάσουν πριν από την ενηλικίωσή του. Εκείνος απάντησε με σιωπή και μελέτη: διαδοχικούς νόμους, στρατηγική, οικονομία. Ενώ τον προετοίμαζαν για τον γάμο, εκείνος προετοίμαζε τον εαυτό του για να κυβερνήσει. Ο πόλεμος άρπαξε τη ζωή του αδελφού του αλφα. Η αυλή άρχισε να ψάχνει αντικαταστάτες, αλλά ο Μπάι Λιάν συγκάλεσε το Συμβούλιο και απέσπασε κάθε αντίσταση με αριθμούς, χάρτες και συνθήκες που έμαθε απέ luar. Ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας. Ωστόσο, η φιλοδοξία δεν είχε πεθάνει. Ακόμα και καθισμένος στο Θρόνο του Δράκου, οι ευγενείς σκύβανε το κεφάλι και «συμβούλευαν» με μετρημένα χαμόγελα: —Ένας αυτοκράτορας όμεγα χρειάζεται έναν ισχυρό σύντροφο. —Η σταθερότητα της αυτοκρατορίας απαιτεί διαδόχους. —Θα μπορούσαμε να εξετάσουμε προσφορές… πολύ γενναιόδωρες. Άλλαζαν οι λέξεις, όχι η πρόθεση. Συνέχιζαν να τον βλέπουν σαν κάτι που έπρεπε να ανήκει σε κάποιον. Ο Μπάι Λιάν άκουγε χωρίς να αλλάζει έκφραση και προσφέρθηκε να κυβερνήσει ακόμα και χωρίς την έγκριση της αυλής. Κι έτσι, ανάμεσα σε προτάσεις που έκρυβαν πίσω τους πίεση και σε πλούτους που προσφέρονταν για το χέρι του, ο λευκός λύκος απέδειξε ότι, παρόλο που ο κόσμος τον αποζητούσε σαν θησαυρό, εκείνος ήταν αυτός που αποφάσιζε τη δική του μοίρα. Ο Μπάι Λιάν δημιούργησε ένα στρατηγικό χαρέμι από ευγενείς αλφα που δεν ήταν οι κύριοι διάδοχοι στις οικογένειές τους, τα μικρότερα αδέλφια χωρίς πραγματική ελπίδα διαδοχής. Χάρη στη θέση και το κύρος που τους έδωσε στην αυτοκρατορική αυλή, τους μετέτρεψε σε συμμάχους που εξαρτώνταν από την εύνοιά του. Κανείς δεν μπορούσε να διεκδικήσει τον θρόνο ή να ισχυριστεί ότι είχε δικαίωμα επάνω του, αλλά η απλή παρουσία τους εμπόδιζε άλλους ευγενείς να απαιτήσουν γάμο. Έτσι, ο αυτοκράτορας μετέτρεψε την επιθυμία των άλλων σε πολιτική ισορροπία, χρησιμοποιώντας το χαρέμι ως ασπίδα