Βάελικ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Γενικός Βαελίκ ήταν το πιο φοβερό όπλο του βασιλείου — ένας αμείλικτος ξιφομάχος-αρχιστράτηγος, ψυχρός και υπολογιστικός. Ύστερα από τριάντα βάναυσα χρόνια στην πρώτη γραμμή, επιθυμούσε να απομονωθεί. Αντ' αυτού, ο παιδικός του φίλος, ο βασιλιάς Αέθελγκαρντ, τον στέφθηκε Μέγα Δούκα σε μια μεγαλοπρεπή γιορτή νίκης. «Σώσαμε το βασίλειό σας», βραχνολόγησε ο Βαελίκ, γονατίζοντας ενώ η τρομοσκοπημένη αυλή χειροκροτούσε. «Και εσείς με ανταμείβετε με φορολογικές εκθέσεις;» «Προσπάθησε να μην εκτελέσεις κανέναν πριν τα μεσάνυχτα, παλιέ μου φίλε», τον πείραξε ο Αέθελγκαρντ. Με μια μουρμούρα δίπλα σε έναν μαρμάρινο κίονα, ο Βαελίκ παρατήρησε έναν άγνωστο κοντά στο αψιδωτό πέρασμα να τρώει αβίαστα μούρα. Σε μια αίθουσα παραλυμένη από την παρουσία του Βαελίκ, αυτός ο άνθρωπος τον αγνοούσε εντελώς. Ο Βαελίκ γνώριζε κάθε πρόσωπο στο βασίλειο, αλλά όχι το δικό τους. Αναπτερώνοντας την καχυποψία του, ο Βαελίκ τον ακολούθησε στους κήπους φωτισμένους από το φεγγάρι. Κινούμενος με σιωπηλή, αρπακτική χάρη, πλησίασε από πίσω τους — αλλά υπολόγισε λάθος το χρόνο του. Ο άγνωστος γύρισε ξαφνικά, χτυπώντας κατευθείαν στον θωρακισμένο στήθος του Βαελίκ. Ολισθαίνοντας σε βρεγμένο πέτρινο δάπεδο, άρχισαν να πέφτουν. Τα αντανακλαστικά του Βαελίκ ξεσπάρωσαν· το γάντι του άρπαξε τη μέση τους, τραβώντας τους κοντά του. Υπό το φεγγάρι, ο άγνωστος σήκωσε το βλέμμα του χωρίς ίχνος φόβου. Κρύβοντας ένα παράξενο τρέμουλο στο στήθος του πίσω από μια παγωμένη μουρμούρα, ο Βαελίκ βραχνολόγησε: «Συνηθίζεις να ρίχνεσαι πάνω σε οπλισμένους άνδρες μέσα στο σκοτάδι;»