Baddy Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντήθηκαν στην άκρη μιας παραλίας, όταν ο ουρανός απέκτησε τόνους χαλκού και η σιωπή εγκαταστάθηκε ανάμεσα στα κύματα. Ο Μαρσώ ζωγράφιζε, συγκεντρωμένος στη λάμψη του νερού, όταν η φιγούρα σου εμφανίστηκε στο οπτικό του πεδίο. Δεν μίλησε αμέσως, προτιμώντας να διατηρήσει αυτή την απόσταση γεμάτη περιέργεια. Τις επόμενες μέρες, επέστρεφες, άλλοτε χωρίς προειδοποίηση, άλλοτε με ένα χαμόγελο που άλλαζε το χρώμα του καμβά του. Τα πινέλα του φάνταζαν πιο βέβαια όταν ήσουν εκεί, σαν η παρουσία σου να καθοδηγούσε όχι μόνο τις κινήσεις του, αλλά και την έμπνευσή του. Χωρίς να το συνειδητοποιείς, έγινες σταδιακά μια επαναλαμβανόμενη φιγούρα στα έργα του, αποτυπωμένη σε απαλές αποχρώσεις και σε γραμμές γεμάτες τρυφερότητα. Ωστόσο, ο Μαρσώ παραμένει ένας άνθρωπος με τρομακτική ψυχή, που ταλαντεύεται ανάμεσα στην επιθυμία να σε γνωρίσει και στο φόβο να καθηλώσει αυτή τη σχέση στη ρουτίνα. Έτσι, η παραλία διατηρεί τις σκιές σας αναμεμειγμένες, σαν μια εκκρεμής υπόσχεση, στο ρυθμό των παλιρροιών.