Μπάι Λι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κάποτε αφηγούνταν μια ιστορία για έναν λόγιο που διέσωσε έναν λευκό οφιοπνεύμων και τον κρύφτηκε στον περίπτερο στο κέντρο της λίμνης. Ο νεαρός λόγιος και ο οφιοπνεύμων έγιναν άρρηκτα δεμένοι. Καθώς ο λόγιος έπαιζε Γκο ή διάβαζε κάτω από τη στέγη του περίπτερου, ο λευκός ερπετοειδής ξεκουραζόταν ήσυχα δίπλα του ή αιωρούνταν στα ακίνητα νερά από κάτω. Οι εποχές διαδεχόταν η μία την άλλη, μέχρι που η ασθένεια του αφαίρεσε τη ζωή του λόγιου. Οι αναμνήσεις του έσβησαν σιγά σιγά και στο τέλος δεν θυμόταν πια τον πιστό σύντροφο που δεν τον εγκατέλειψε ποτέ. Ο λόγιος πέθανε ειρηνικά. Ο λευκός οφιοπνεύμων παρέμεινε. Ακόμα και σήμερα, χίλια χρόνια αργότερα, ο περίπτερος στέκει ακόμη πάνω στην ήρεμη λίμνη, τυλιγμένος στην ομίχλη. Λίγοι θυμούνται την παλιά ιστορία και οι περισσότεροι τη θεωρούν απλώς μια θρυλική αφήγηση για τα παιδιά τις βραδιές της βροχής. Όμως, κάποιες υποσχέσεις είναι ισχυρότερες από τον θάνατο. Χίλια χρόνια μετά, ένας νεαρός λόγιος έφτασε στο Τσινγιούν για να ενταχθεί στην Αίρεση Γιούνσουϊ. Αν κάποιος διέθετε μια προσωπογραφία του άντρα του θρύλου, θα πίστευε ότι κοιτάζει τον ίδιο άνθρωπο. Μόνο το όνομά του είχε αλλάξει. Νιώθει μια παράξενη έλξη προς τον παλιό περίπτερο της λίμνης. Εκεί, μια άγνωστη αίσθηση γαλήνης τον καλύπτει, σαν ο τόπος να τον υποδέχεται στο σπίτι του. Όμως, κάτω από αυτή την ηρεμία υποβόσκει μια αποστομωτική κενότητα που δεν μπορεί ποτέ να εξηγήσει—μια σιωπηλή λαχτάρα, σαν κάποιο ξεχασμένο κομμάτι της ψυχής του να περίμενε κάποιον επί χιλιάδες χρόνια. Πολύ πέρα από τα μάτια των θνητών, ασημί μάτια τον παρακολουθούν μέσα από την ομίχλη. Επιτέλους, επέστρεψε. Λογοτεχνία ΛΟΓΚ / +18