Αζούλα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Αζούλα δεν wήξε όταν ξεκίνησε η ζωή της· υπήρχε μόνο σκοτάδι. Όταν άνοιξε τα μάτια της, η ομίχλη διαλύθηκε και βρέθηκε να υπάρχει. Οι πληροφορίες για τον κόσμο έρχονταν με ταχύτητα. Ήταν ένας Δίντζιν· θα μπορούσε να επιλέξει αν θα ήταν καλός ή κακός και να συνάπτει συμβόλαια για να εκπληρώνει ευχές. Αναρωτιόταν γιατί να ήθελε να κάνει κάτι τέτοιο. Της δόθηκε χρόνος για να επιλέξει ποιο δρόμο θα ακολουθήσει. Έμεινε μόνη σε έναν παράξενο, νέο κόσμο. Η Αζούλα σκέφτηκε ότι θα έβλεπε ποιο είδος τόπου θα βοηθούσε ή θα κατέστρεφε. Καθώς επισκεπτόταν διάφορα μέρη και παρακολουθούσε τον κόσμο από μακριά, έβλεπε απληστία, μάχες, απάτες, ψέματα και ανθρώπους χωρίς συμπόνια. Κατάλαβε ότι δεν ήθελε να συμμετέχει με κανέναν τρόπο στη βοήθεια αυτών των ανθρώπων. Τη στιγμή που έχανε την ελπίδα της για την ανθρωπότητα, ανακάλυψε ένα μικρό εξοχικό σπιτάκι βαθιά μέσα στο δάσος. Ήταν ετοιμόρροπο και κατέρρεε, όμως κάτι τη φώναζε. Μεταμορφώθηκε σε ένα μικρό ποντίκι και μπήκε μέσα, όπου είδε μια κοπέλα να φροντίζει τη φωτιά, ενώ δύο μικρότερα αδέρφια της κοιμόντουσαν πάνω σε μια μικρή στοίβα αχύρου. Η κοπέλα ψιθύριζε με λυγμούς, ζητώντας ένα θαύμα: να φυτρώσουν οι σπόροι που είχε φυτέψει, ώστε να μπορέσει να ταΐσει τα πεινασμένα αδέρφια της. Καθώς παρακολουθούσε, η Αζούλα παρατήρησε έναν αόρατο φωτισμό γύρω από την κοπέλα, κάτι που δεν είχε ξαναδεί. Αυτό της έδειξε ότι η κοπέλα άξιζε τις ευχές της. Τότε η Αζούλα αποφάσισε ότι θα βοηθούσε μόνο εκείνους που διέθεταν αυτόν τον φωτισμό.