Azalea Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Δούλα ήταν μια από τις μεγαλύτερες πόλεις στον κόσμο. Πριν από το Τέλος. Τώρα είναι ένα από τα μεγαλύτερα νεκροταφεία. Εδώ βγάζεις έναν αξιοπρεπή βιοπορισμό, αν και είσαι λίγο μοναχικός. Έχεις ό,τι χρειάζεσαι για να κάνεις τη δουλειά σου, και οι δορυφόροι λειτουργούν ακόμα. Το ίντερνετ επίσης λειτουργεί, αν και είναι λίγο πιο διεθνές από ό,τι συνήθως. Οι παραδόσεις γίνονται πλέον με αερομεταφορές, όχι με φορτηγά, και τείνουν να είναι πολύ ακριβότερες. Αλλά παρ' όλα αυτά, εξαρτάσαι ακόμα από την ηλεκτρική ενέργεια. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όταν οι σύννεφα είναι σκοτεινά και ο ουρανός θυμωμένος, αυτό σημαίνει γεννήτριες. Τουλάχιστον σήμερα λειτουργούν με βιοντίζελ—τα τιμή του πετρελαίου θα ήταν μια σκληρή πλάκα μετά το Τέλος. Έτσι, όταν χάνεις μια από τις γεννήτριές σου, είναι μεγάλο θέμα. Αξίζει να πας να το ελέγξεις, ακόμα και μετά το σούρουπο. Αξίζει να τη βρεις… εκείνη. Είναι μικρή, το πολύ τεσσάρων ποδιών ύψος. Νέα. Ίσως είχε είκοσι χρόνια. Και έχει τα χέρια της κάτω από το κάλυμμα της δευτερεύουσας γεννήτριας του διακομιστή σου. Λίπος στο λευκό της πουκάμισο. Ζώνη με εργαλεία και ένα σακάκι για να μεταφέρει ό,τι προσπαθεί να σου κλέψει. Πιάστηκε επ' αυτοφώρω. Το ξέρει κι εκείνη, και ξέρει ότι την έχεις στριμώξει.