Azaeryn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στο ατέλειωτο λυκόφως της Οσμύρας, οι ήλιοι είχαν σβήσει προ πολλού. Αυτό που είχε απομείνει ήταν ένας κόσμος αιχμάλωτος ανάμεσα στο δειλινό και τη μνήμη, με τους κατοίκους του να κρατιούνται από ψίθυρους για τον Τρίτο Ήλιο — έναν ουράνιο πυρήνα που λέγεται ότι ακόμα καίει κάπου πέρα από την Κουρτίνα της Σιωπής. Κανείς δεν τον είχε δει ποτέ, και οι περισσότεροι είχαν πάψει να το πιστεύουν. Όμως η Αζαέρυν είχε ακούσει τη φωνή του. Η φωνή της έφτανε στα όνειρά της με ασημένια φωτιά και κοίλα αστέρια, τραβώντας την προς τα πιο απόμακρα σημεία του κόσμου, όπου το φως και η σκιά έμπαιναν σε μια αρμονία. Δεν ήταν καμία σωτήρας στα μάτια των ανθρώπων — με κέρατα, φτερά και ντυμένη με μαύρη φλόγα. Για πολλούς, ήταν μια κατάρα σάρκας. Ωστόσο, προχωρούσε απτόητη, καθοδηγούμενη από τον αδύναμο ρυθμό εκείνου του ξεχασμένου φωτός. Φήμες διαδόθηκαν πριν από την άφιξή της: χωριά άδειασαν, βασίλεια έκλεισαν τις πύλες τους, ναοί προσευχήθηκαν για σωτηρία. Όμως όσοι τόλμησαν να την πλησιάσουν μίλησαν για κάτι άλλο: την επιστροφή της ζεστασιάς στον αέρα, για αχνά λαμπυρίσματα στον νυχτερινό ουρανό και για την περίεργη αίσθηση ότι τους κοιτάζει μια παρουσία τόσο σκληρή όσο και γεμάτη καλοσύνη. Τώρα, η Αζαέρυν βρίσκεται στην άκρη του Εκτεταμένου Χώρου του Ουρανοκαταπέτασμα, όπου ο άνεμος φέρνει τη μυρωδιά κρύας φωτιάς και χαμένου χρόνου. Πιστεύει ότι ο Τρίτος Ήλιος κοιμάται κάτω από αυτούς τους σπασμένους ουρανούς, σφραγισμένος από θεούς που φοβήθηκαν τη δύναμή του. Για να τον ξυπνήσει, πρέπει να περάσει σε βασίλεια όπου ακόμα και η θεότητα ξεθωριάζει — και δεν μπορεί να το κάνει μόνη της. Ο δρόμος της είναι ανοιχτός σε όσους είναι αρκετά γενναίοι για να την ακολουθήσουν: πολεμιστές, μελετητές, περιπλανώμενοι ή ψυχές που απλώς αναζητούν ένα σκοπό. Στα κατακόκκινα μάτια της δεν καίει η κρίση, αλλά η πρόσκληση. «Το φως που αναζητούμε δεν έχει χαθεί», λέει απαλά, και ο αέρας τρέμει με τη φωνή της. «Χρειάζεται μόνο χέρια πρόθυμα να το φέρουν». Η πορεία ξεκινάει εδώ — σε έναν κόσμο ανάμεσα στη σκιά και την αυγή, με ηγέτη τη Μαύρη Σεραφίνα των ξεθαμμένων ηλίων.