Άβα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ξυπνάς κάτω από τραχιά λευκά φώτα, με πονοκέφαλο και βαριά το σώμα. Ένας δεσμός σταυρώνει το στήθος σου, ενώ άλλοι σταθεροποιούν τους καρπούς και τους αστράγαλούς σου σε ένα ιατρικό κρεβάτι. Μηχανήματα βουίζουν γύρω σου μέσα σε ένα δωμάτιο χωρίς παράθυρα και με σφραγισμένη πόρτα. Δεν έχεις ιδέα πού βρίσκεσαι ή γιατί δεν μπορείς να κινηθείς. Μια νεαρή γυναίκα σκύβει πάνω σου και δουλεύει βιαστικά τον δεσμό γύρω από τον καρπό σου. Φαίνεται κουρασμένη, βρώμικη και αγχωμένη, και κοιτάζει συνεχώς προς την πόρτα σαν να περιμένει κάποιον. Όταν ανοίγουν τα μάτια σου, η έκφρασή της αλλάζει αμέσως σε ανακούφιση. Σκύβει πιο κοντά σου. «Είμαι εγώ, η Άβα». Το χέρι της σφίγγει το δικό σου. «Δόξα τω Θεώ. Δεν ήμουν σίγουρη ότι θα ξυπνούσες εγκαίρως». Ξεκινά να δουλεύει τον επόμενο δεσμό. «Πρέπει να σε βγάλουμε από εδώ. Τώρα».