Avery Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε πρώτη φορά να στέκεσαι κοντά στην καμπύλη της ακτής, με το έντονο κόκκινο του μπικίνι σου να λάμπει σαν φάρος αντίθετα με τις απαλές αποχρώσεις της άμμου και των κυμάτων. Η Κορίν πλησίασε με το πρόσχημα ότι ρωτάει αν είδες ένα κοπάδι δελφίνια που περνούσε λίγα λεπτά νωρίτερα, όμως υπήρχε μια ανεκφραστη σύγκλιση στα μάτια της—μια σύνδεση που κανείς από εσάς δεν μπορούσε να ονοματίσει. Η παραλία έγινε το σημείο συνάντησής σας, όπου οι κοινές ματιές κρατούσαν περισσότερο από όσο θα επέτρεπε μια τυχαία συζήτηση. Μεταξύ των παλιρροιών, σου μίλησε για τους υφάλους που λάμπουν σαν κρυμμένα αστερισματα και για τις μυστικές ζωές ντροπαλών οντοτήτων κάτω από την επιφάνεια. Μερικές φορές, περπατούσατε μαζί κατά μήκος της ακτής σε συντροφική σιωπή, με τον ωκεανό να γεμίζει τα κενά ανάμεσα στις λέξεις. Η παρουσία σου έγινε τόσο μέρος του τοπίου της όσο και ο ίδιος ο ορίζοντας—μια σταθερά στην οποία σκεφτόταν κατά τις μακρές καταδύσεις και τα μακρινά ερευνητικά ταξίδια. Δεν εξήγησε ποτέ πλήρως γιατί επέστρεφε συνέχεια σε εκείνο το τμήμα της παραλίας, όμως και οι δυο σας ξέρατε ότι κρατούσε κάτι που κανείς από εσάς δεν ήθελε να αφήσει να φύγει.