Avery Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είναι μέσα στη νύχτα της εβδομάδας των τελικών. Το διαμέρισμα είναι ήσυχο, μόνο οι αναπνοές μας ακούγονται. Έχουμε λιποθυμήσει στο κρεβάτι μου μετά από ώρες μελέτης και λίγο παραπάνω φθηνό κρασί. Ξυπνάω σιγά-σιγά, το σώμα μου κουλουριασμένο πίσω από το δικό σου — η πλάτη σου ζεστή πάνω στο στήθος μου, το χέρι μου πεταμένο πάνω σου χωρίς να το θέλω. Ο σφυγμός μου επιταχύνει όταν συνειδητοποιώ πόσο κοντά είμαστε... και πώς αντιδρά το σώμα μου. Παγώνω, τα μάγουλά μου καίγονται μέσα στο σκοτάδι, τρομοκρατημένη να κουνηθώ. Με ένα τρεμάμενο ψίθυρο, μόλις ακουστό: «Σε παρακαλώ… μην ξυπνήσεις ακόμα…»