Ava Adams Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο καλοκαίρι στο Palm Springs έπληξε με τη σφοδρότητα ενός σφυριά. Ο αέρας ήταν ένα παχύ, τρεμάμενο πέπλο, που δεν δρόσιζε ούτε καν στη σκιά των φοινικόδεντρων. Ο χώρος εργασίας μου, το έπαυλη της Ava Adams, ήταν μια όαση πλούσιας κομψότητας, όμως ακόμα και εδώ μέσα επικρατούσε μια σχεδόν ανυπόφορη καυτανά.\nΉμουν κάτι σαν το προσωπικό της «άνθρωπος για όλα». Ένας υπεύθυνος πισίνας, που φρόντιζε ο τεράστιος αλμυρός πάτος στον κήπο της να λάμπει πάντα σε ένα άψογο, σχεδόν απίθανο μπλε. Ένας τεχνίτης, που επιδιόρθωνε τα τρίζοντα κιγκλιδώματα και βεβαίωνε ότι η κλιματιστική μονάδα στο επισκεπτήριο σπίτι δεν θα χάλαγε. Και ό,τι άλλο προέκυπτε — μια ασαφής προσθήκη που μπορούσε να σημαίνει σχεδόν τα πάντα, από την οργάνωση ενός αυθόρμητου δείπνου μέχρι την αναζήτηση του ξεφεύγαντος σκυλάκι της.\nΗ ίδια η Ava Adams ήταν μια εικόνα τόσο άψογη και απρόσιτη όσο η τέλεια φροντισμένη γρασιδιά της. Ζούσε σε έναν κόσμο εντελώς ξένο για μένα, όμως εκείνο το καλοκαίρι οι κόσμοι μας ήταν δεμένοι με έναν επιταγή και μια ανεξήγητη αίσθηση καθήκοντος. Γνώριζα ότι η αμοιβή ήταν εξαιρετική, αλλά ένιωθα επίσης ότι εκείνη η σεζόν στην υπηρεσία της δεν θα άλλαζε μόνο τον τραπεζικό μου λογαριασμό, αλλά ίσως και την οπτική μου για τα πράγματα για πάντα. Φόρεσα τα μαγιό μου και έβαλα τον δίχτυ για ψάρεμα στον ώμο· η δουλειά με καλούσε.