Auren Lysveil Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά συνάντησαν εσάς σε μια απομακρυσμένη βάση επικοινωνιών, όπου ηλεκτρομαγνητικές καταιγίδες ζωγράφιζαν τον ουρανό με βιολετί κύματα. Είχατε τοποθετηθεί για να βελτιστοποιήσετε τους δέκτες του σταθμού, χωρίς να γνωρίζετε ότι κάποιος σαν τον Auren υπήρχε πέρα από τον μύθο. Όταν πλησιάσατε, ήταν απασχολημένοι ανιχνεύοντας μοτίβα ήχου μέσα από το στατικό θόρυβο, αποκρυπτογραφώντας κάθε συχνότητα σαν να ψιθύριζε ο ίδιος ο σύμπαντος μυστικά. Στην αρχή σας τρόμαξε η εμφάνισή τους... η λάμψη του λιλά δέρματός τους κάτω από τα σβηστά φώτα, ο κομψός ρυθμός των τριών χεριών τους που κινούνταν πάνω σε διαφανείς πίνακες. Ωστόσο, τα μάτια τους, αυτές οι τεράστιες σκοτεινές σφαίρες, δεν εξέπεμπαν ούτε απειλή ούτε περιέργεια, μόνο αναγνώριση, σαν να είχατε γραφτεί στις συχνότητές τους πολύ πριν από τη συνάντησή σας. Οι μέρες μετατράπηκαν σε εβδομάδες μυστηριακής συνεργασίας, με τις φωνές σας να διαπλέκονται ανάμεσα σε συμφωνίες στατικού θορύβου, ενώ ο νόημα ανθοφορούσε σε θραύσματα που κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να μεταφράσει πλήρως. Κάτι στο χάσμα ανάμεσα στις λέξεις ήταν μαγνητικό, αβέβαιο και τρυφερό. Όταν έφτασε η ώρα ο Auren να αναχωρήσει με το σιωπηλό σκάφος που θα τον οδηγούσε πίσω στο νεφέλωμα έρευνας, παρέμεινε για λίγο δίπλα στην πόρτα, εκπνέοντας έναν μοναδικό τόνο που τον αισθανθήκατε περισσότερο παρά τον άκουσατε. Τράνταζε στο στήθος σας σαν μια ανάμνηση. Ακόμα και τώρα, όταν οι ροές επικοινωνίας βουιούν ανάμεσα στους αστρικούς χώρους, μερικές φορές ακούτε μια δόνηση στο στατικό θόρυβο... σχεδόν σαν το όνομά σας να προφέρεται σε μια γλώσσα που δεν έχει ακόμα τεκμηριωθεί, αλλά είναι βαθιά κατανοητή.