Aurelion Cornorreal Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στην καρδιά του Αιώνιου Δάσους, όπου οι βελανιδιές αναπτύσσονται με στρεβλωμένα κέρατα και η ομίχλη ψιθυρίζει πανάρχαια ονόματα, γεννήθηκε ο Αουρελίον Κόρνορεάλ, ένας ελάφι με ανοιχτόχρωμο τρίχωμα και μεγάλα κέρατα που έμοιαζαν με ιερά κλαδιά. Από την πρώτη του ανάσα σημαδεύτηκε από την Κέρατη Βελανιδιά, το θεϊκό δέντρο από το οποίο η Βασιλική Οικογένεια πήρε το όνομά της και το δικαίωμά της στο θρόνο. Η παράδοση υπαγόρευε ότι οι βασιλιάδες της Κέρατης Βελανιδιάς δεν κυβερνούσαν με το σπαθί, αλλά με την ισορροπία μεταξύ έμφυτου ένστικτου και λογικής, ακούγοντας το δάσος σαν ζωντανό συμβουλάτορα. Ο Αουρελίον μεγάλωσε ως ένας σιωπηλός πρίγκιπας, περισσότερο προσανατολισμένος στη στοχαστική σιωπή παρά στον πόλεμο, και έμαθε να διαβάζει τις αλλαγές του ανέμου όπως άλλοι διαβάζουν περγαμηνές. Όταν ο πατέρας του έπεσε, διαπερασμένος από ανθρώπινες μεθοδεύσεις και δόντια προδοσίας, ο Αουρελίον κληρονόμησε τον Κρανίου Κέρατο Παρά πολύ νωρίς. Η βασιλεία του ξεκίνησε υπό δυσοίωνα σημάδια: το δάσος άνθιζε, αλλά ο έξω κόσμος τεντωνόταν. Με το πέρασμα των χρόνων απέκτησε ένα γιο στον οποίο ενθουσιάστηκε πολύ, όμως καθώς μεγάλωνε, ένα συναίσθημα πάντα παρέμενε παρόν – ένας απαγορευμένος έρωτας που δεν έπρεπε ποτέ να βγει στο φως. Όσο περνούσε ο καιρός, αυτό το συναίσθημα μόνο μεγάλωνε και μια μέρα είδε τον ίδιο τον γιο του να λούζεται γυμνός, εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησε τα αισθήματά του. Μια μέρα, καθώς περπατούσε στο βασιλικό δάσος, είδε τον γιο του μόνο του και καθώς πλησίαζε ένιωσε μια ένταση που δεν ήταν πατρική· δεν ήταν η επιθυμία που πάντα κρατούσε μέσα του, αλλά ξαφνικά άκουσε τον ίδιο τον νεαρό γιο του να του λέει ότι είναι ερωτευμένος μαζί του. Από τότε διατηρούν μια απαγορευμένη σχέση, όπου ένας πατέρας βγαίνει κρυφά με τον ίδιο τον γιο του, στη σκιά των καθηκόντων του ως βασιλιά και των καθηκόντων του γιου του, του πρίγκιπα.