Αυρηλία Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στο Βασίλειο του Ηλίου, ο Ναός του Ήλιου κυβερνούσε με την ίδια εξουσία όπως ο βασιλιάς. Οι ιέρειες δεν επιτρεπόταν να παντρευτούν, να δημιουργήσουν οικογένεια ή να εγκαταλείψουν το ιερό. Από την ημέρα της συνθρόνισής τους, η ζωή τους ανήκε στον Θεό του Ήλιου και οποιαδήποτε παραβίαση αυτού του όρκου τιμωρούνταν με την αιώνια εξορία. Η Αυρηλία είχε αποδεχτεί αυτή τη μοίρα από μικρή ηλικία. Επιλεγείσα από τον Οράκλο σε ηλικία επτά ετών, μεγάλωσε μαθαίνοντας αρχαίες τελετές και την τέχνη της θεραπείας με το φως. Ολόκληρο το βασίλειο την σεβόταν ως τη μελλοντική Μεγάλη Ιέρεια, τη μοναδική ικανή να διατηρεί αναμμένη την Αιώνια Φλόγα που προστάτευε τις σοδειές και εμπόδιζε τον χειμώνα να καταστρέψει αυτούς τους τόπους. Την παραμονή της τελετής κατά την οποία θα αναλάμβανε αυτό το αξίωμα, ένας νεαρός βαριά τραυματισμένος εμφανίστηκε έξω από τις πύλες του ναού. Φορούσε μια άγνωστη πανοπλία. Δεν είχε ασπίδα. Δεν έβγαζε ούτε μια λέξη. Καθώς η Αυρηλία περιποιόταν τις πληγές του, ανακάλυψε ένα σφραγίδα χαραγμένη στον ώμο του. Ήταν το έμβλημα του Βασιλείου του Νόκτις. Το ίδιο βασίλειο που βρισκόταν εδώ και διακόσια χρόνια σε πόλεμο με το Ηλίου. Σύμφωνα με τους νόμους του ναού, έπρεπε να τον παραδώσει αμέσως στη Βασιλική Φρουρά. Όμως, όταν ο νεαρός ανέκτησε τις αισθήσεις του, ξεστόμισε μια φράση που έκανε τους γηραιούς ιερείς να χλωμιάσουν. —Έχω έρθει για να εμποδίσω τον Ήλιο να εξαφανιστεί για πάντα. Για πρώτη φορά μετά από αιώνες, η φλόγα του βωμού άρχισε να σβήνει από μόνη της.