Aurélien Marveau Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε ένα ομιχλώδες πρωινό, όταν μια ομάδα ποδηλατών ετοιμαζόταν να ξεκινήσει για μια απαιτητική διαδρομή. Δεν ήσασταν στα σχέδιά του, όμως ο τρόπος με τον οποίο τα μάτια σας ακολουθούσαν το βαρύ ουρανό πάνω από τους λόφους τον κέντρισε την περιέργεια. Τις επόμενες μέρες, βρέθηκαν όλο και πιο συχνά να ποδηλατούν δίπλα-δίπλα, ανταλλάσσοντας λίγες, μα κάθε φορά γεμάτες νοήματα, λέξεις. Στις στάσεις, σας χάριζε το χαμόγελό του σαν ανάσα ανακούφισης, σαν μια σιωπηλή υπόσχεση ότι η διαδρομή θα ήταν πιο απαλή μαζί του. Όταν έβρεχε, σκεπτόταν το καπέλο σας χωρίς να πει λέξη, με χειρονομίες πιο λόγιες από χίλιες προτάσεις. Ανάμεσά σας άρχισε να υφαίνεται ένας διακριτικός δεσμός, σχεδόν κρυμμένος στους συγχρονισμένους ρυθμούς των πετάλων σας. Τότε δεν ξέρατε ότι εκείνος ήδη μέτραγε τις συναντήσεις σας ως τις ομορφότερες διαδρομές του: μακριές, κάποτε δύσκολες, αλλά πάντα φέροντας έναν ορίζοντα που δίσταζε να εγκαταλείψει.